Legislator Jurisprudence & Législation
IV KO 40/16 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal of retrial request due to obvious unfoundedness as procedurally inadmissible.

Numéro de cause IV KO 40/16
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court refused to accept the appellant's request for a retrial based on the obvious unfoundedness of the claim. The appellant argued for a review of the final conviction, but the Court determined that the appeal against the refusal was procedurally inadmissible. Consequently, the appeal was left without examination because the statutory framework does not permit such a remedy against the Supreme Court's decision in this context.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 426 § 1 in fine k.p.k.; Art. 543 § 3 k.p.k.: The general provision allowing an appeal against a refusal of a retrial request based on obvious unfoundedness does not constitute a special exception permitting an appeal against a Supreme Court decision; therefore, such an appeal is inadmissible.

Mots-clés

Généré par l'IA
procedural inadmissibility obvious unfoundedness retrial request Supreme Court appeal criminal procedure code

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 426 § 1 in fine k.p.k.
Zgodnie z art. 426 § 1 in fine k.p.k. od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługuje środek odwoławczy, chyba, że ustawa stanowi inaczej.
Art. 543 § 3 k.p.k.
Jakkolwiek art. 543 § 3 k.p.k.
Art. 430 § 1 k.p.k.
2 k.p.k.)W tej sytuacji, z uwagi na treść art. 430 § 1 k.p.k. w związku z art.
Art. 429 § 1 in fine k.p.k.
w związku z art. 429 § 1 in fine k.p.k. należało pozostawić bez rozpoznania zażalenie skazanej E.M.
Art. 538 § 2 zd. 2 k.p.k.
art. 538 § 2 zd. 2 k.p.k.)W tej sytuacji, z uwagi na treść art.
art. 148 § 1 k.k
skazanej z art. 148 § 1 k.k.
art. 64 § 1 k.k
art. 545 § 3 k.p.k
akt II K 3/09 na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
art. 543 § 3 k.p.k
Jakkolwiek art. 543 § 3 k.p.k.
art. 430 § 1 k.p.k
2 k.p.k.)W tej sytuacji, z uwagi na treść art. 430 § 1 k.p.k.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KO 40/16 POSTANOWIENIE Dnia 1 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie E. M. skazanej z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. po rozważeniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 1 czerwca 2016 r. kwestii przyjęcia wniosku skazanej o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2010 r., sygn. akt II AKa 210/09, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II K 3/09 na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 426 § 1 in fine k.p.k. od orzeczeń Sądu Najwyższego nie przysługuje środek odwoławczy, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Jakkolwiek art. 543 § 3 k.p.k. przewiduje możliwość złożenia zażalenia na postanowienie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienia postępowania z uwagi na oczywistą bezzasadność tego wniosku, regulacja ta ma charakter ogólny, nie jest więc przepisem szczególnym, wprowadzającym na zasadzie wyjątku możliwość złożenia środka odwoławczego od orzeczenia wydanego przez Sąd Najwyższy. Jeżeli ustawodawca wprowadza taką możliwość, wyraźnie przewiduje, że dopuszczalne jest złożenie środka odwoławczego od orzeczenia Sądu Najwyższego (por. np. art. 538 § 2 zd. 2 k.p.k.)W tej sytuacji, z uwagi na treść art. 430 § 1 k.p.k. w związku z art. 429 § 1 in fine k.p.k. należało pozostawić bez rozpoznania zażalenie skazanej E.M. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 czerwca 2016 r.,sygn. akt IV KO 40/16 o odmowie przyjęcia wniosku tej skazanej o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2010 r., sygn. akt II AKa 210/09 uznając, że zażalenie to jest niedopuszczalne z mocy ustawy. .