Legislator Jurisprudence & Législation
IV KO 12/22 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses ex officio retrial request for detention orders as procedural orders do not end criminal proceedings.

Numéro de cause IV KO 12/22
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's request for an ex officio retrial of final detention orders, ruling they do not constitute criminal proceedings. The defendant argued that the composition of the appellate court was improper, violating specific procedural articles, but the court held that detention orders are incidental decisions. Consequently, the court determined that such orders do not terminate criminal proceedings regarding criminal liability, thereby precluding a retrial under the relevant statutory provisions.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 540 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.: A request for ex officio retrial is inadmissible when the challenged decision is a procedural order regarding preventive measures, as such orders do not conclude criminal proceedings on criminal liability.

Mots-clés

Généré par l'IA
ex officio retrial procedural order detention order criminal liability incidental proceedings composition of court final decision action en validation de séquestre

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 540 § 1 k.p.k.
z dnia 26 lutego 2021 r., w sprawie III Kp (…) oraz postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 8 grudnia 2021 r., w sprawie II AKz (…), utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 19 listopada 2021 r., w sprawie II AKp (…), na podstawie art. 540 § 1 k.p.k. a contrario w zw.
Art. 439 § 1 k.p.k.
Wskazał, że został naruszony art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Art. 542 § 3 k.p.k.
z art. 542 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: stwierdzić brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.
Art. 6 k.p.k.
powołał także liczne zarzuty naruszenia prawa procesowego i konstytucyjnego oraz konwencyjnego, a mianowicie art. 6 k.p.k. w zw.
Art. 73 § 1 k.p.k.
156 § 5a i 5 k.p.k., art. 73 § 1 k.p.k., art.
Art. 77 k.p.k.
73 § 1 k.p.k., art. 77 k.p.k., a ponadto art.
Art. 249a § 1 pkt 1 k.p.k.
5 ust 2 , 3 i 4 EKPC; art. 249a § 1 pkt 1 k.p.k. w zw.
Art. 315 § 2 k.p.k.
z art. 315 § 2 k.p.k. z art.
Art. 250 § 2a k.p.k.
z art. 250 § 2a k.p.k., art.
Art. 313 § 2 k.p.k.
250 § 2a k.p.k., art. 313 § 2 k.p.k., a ponadto art.
Art. 10 § 1 k.p.k.
156 § 5a i 5 k.p.k.; art. 10 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 298 § 1 k.p.k.
z art. 298 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r.
z art. 156 § 5a i 5 k.p.k., art.
Art. 2, Art. 42 ust. 2 w zw. z Art. 31 ust. 3 Konstytucji RP
77 k.p.k., a ponadto art. 2, art. 42 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz art.
Art. 5 ust 2, 3 i 4 EKPC
3 Konstytucji RP oraz art. 5 ust 2, 3 i 4 EKPC.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 7 maja 2007 r., V KZ 24/07, OSNKW 2007, z. 6, poz. 53
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07, LEX nr 346765
V KZ 24/07
Supreme Court dismisses appeal, ruling renewal requests for delay complaints are inadmissible by law.
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KO 12/22 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka w sprawie D. M. ‎dotyczącej rozpoznania z urzędu kwestii wznowienia postępowania karnego‎po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu bez udziału stron informacji skazanego o konieczności wznowienia z urzędu postępowań zakończonych: postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 19 marca 2021 r., w sprawie II AKz (…), utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 26 lutego 2021 r., w sprawie III Kp (…) oraz postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 8 grudnia 2021 r., w sprawie II AKz (…), utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 19 listopada 2021 r., w sprawie II AKp (…), na podstawie art. 540 § 1 k.p.k. a contrario w zw. z art. 542 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: stwierdzić brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.

UZASADNIENIE

W dniu 25 stycznia 2022 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo skazanego D. M., w którym wniósł o wznowienie z urzędu w/w postępowań w przedmiocie tymczasowego aresztowania, zakończonych prawomocnie przed Sądem Apelacyjnym w (…). Wskazał, że został naruszony art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. poprzez wydanie w tych sprawach orzeczeń przez Sąd Apelacyjny w (…) nienależycie obsadzony. D. M. powołał także liczne zarzuty naruszenia prawa procesowego i konstytucyjnego oraz konwencyjnego, a mianowicie art. 6 k.p.k. w zw. z art. 156 § 5a i 5 k.p.k., art. 73 § 1 k.p.k., art. 77 k.p.k., a ponadto art. 2, art. 42 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 5 ust 2 , 3 i 4 EKPC; art. 249a § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 156 § 5a i 5 k.p.k.; art. 10 § 1 k.p.k. w zw. z art. 298 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r.; art. 6 k.p.k. w zw. z art. 315 § 2 k.p.k. z art. 250 § 2a k.p.k., art. 313 § 2 k.p.k., a ponadto art. 2, art. 42 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 5 ust 2, 3 i 4 EKPC.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W art. 540 § 1 k.p.k. ustawodawca wyraźnie wskazuje, że wznowieniu podlega wyłącznie postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem. Postępowaniem sądowym w rozumieniu tego przepisu jest takie postępowanie, w którym prawomocnie rozstrzygnięto o przedmiocie procesu, a więc kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego. Bez wątpienia do tej kategorii nie należy postępowanie zakończone wydaniem postanowienia o przedłużeniu tymczasowego aresztowania, którego wznowienia domagał się wnioskodawca.

Postępowanie w przedmiocie zastosowania (przedłużenia) środka zapobiegawczego ma bowiem charakter incydentalny (wpadkowy), czyli znajduje się na uboczu głównego nurtu postępowania, a zapadłe w nim postanowienia nie kończą postępowania sądowego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 7 maja 2007 r., V KZ 24/07, OSNKW 2007, z. 6, poz. 53; z dnia 29 stycznia 2008 r, IV KO 118/07, LEX nr 346765). Stwarza to formalną przeszkodę do badania w procedurze wznowienia postępowania kwestii zaistnienia sygnalizowanej przez autora pisma bezwzględnej przyczyny odwoławczej, w związku z wadliwą obsadą składu sądu.

Ponieważ wnioskodawca w złożonym przez siebie piśmie sygnalizował wystąpienie jednego z uchybień określonych w art. 439 § 1 k.p.k. (badanych przez sąd z urzędu), wydając zaskarżone postanowienie należało stwierdzić brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, w związku z niedopuszczalnością wznowienia postępowania w tego rodzaju sprawie z mocy ustawy. Wprawdzie w/w postanowienia miały negatywne konsekwencje dla sfery wolności osobistej, nie zmienia to jednak faktu, iż rozstrzygnięcia te nie są orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odnoszącym się do odpowiedzialności karnej oskarżonego.

Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.