Legislator Jurisprudence & Législation
IV CSK 656/14 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal claiming bankruptcy law violation did not affect case outcome.

Numéro de cause IV CSK 656/14
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by a bankrupt individual against a lower court's decision. The appellant argued that the first instance court incorrectly concluded he was already in a state of fault for not filing for bankruptcy, citing violations of bankruptcy and civil procedure laws. The court determined that while the statement regarding fault was imprecise, it did not influence the final judgment because the lower court properly established the facts of his insolvency and lack of intent to file.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 373 ust. 1 p.u.n.: A cassation appeal is obviously well-founded only if the alleged legal error is immediately apparent without deeper analysis, and in this case, the imprecise statement regarding the debtor's state of fault did not affect the outcome of the proceedings.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal dismissal bankruptcy law fault obligaion to file bankruptcy state of fault civil procedure code

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na oczywistą jej zasadność, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.
Art. 373 ust. 1 p.u.n.
B.‎o pozbawienie prawa do prowadzenia działalności gospodarczej i pełnienia funkcji określonych art. 373 ust.
Art. 21 ust. 1 p.u.n.
378 § 1 k.p.c., uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jej oczywistą zasadnością ze względu na wypowiedziany w zaskarżonym postanowieniu pogląd, że uczestnik nie spełniając obowiązku wynikającego z art. 21 ust. 1 p.u.n. „już znalazł się w stanie zawinienia”.
Art. 6 k.c.
2 p.u.n., art. 6 k.c. oraz art.
Art. 235 § 1 k.p.c.
oraz art. 235 § 1 i art.
Art. 378 § 1 k.p.c.
235 § 1 i art. 378 § 1 k.p.c., uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jej oczywistą zasadnością ze względu na wypowiedziany w zaskarżonym postanowieniu pogląd, że uczestnik nie spełniając obowiązku wynikającego z art.
art. 3989 § 1 k.p.c
W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na oczywistą jej zasadność, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.
art. 6 k.c
art. 378 § 1 k.p.c
235 § 1 i art. 378 § 1 k.p.c., uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jej oczywistą zasadnością ze względu na wypowiedziany w zaskarżonym postanowieniu pogląd, że uczestnik nie spełniając obowiązku wynikającego z art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na oczywistą jej zasadność, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CSK 656/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W.‎przy uczestnictwie K. B.‎o pozbawienie prawa do prowadzenia działalności gospodarczej i pełnienia funkcji określonych art. 373 ust. 1 prawa upadłościowego i naprawczego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 maja 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Olsztynie‎z dnia 21 maja 2014 r., sygn. akt V Ga 44/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Uczestnik, przytaczając jako podstawy kasacyjne naruszenie art. 373 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 p.u.n., art. 6 k.c. oraz art. 235 § 1 i art. 378 § 1 k.p.c., uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jej oczywistą zasadnością ze względu na wypowiedziany w zaskarżonym postanowieniu pogląd, że uczestnik nie spełniając obowiązku wynikającego z art. 21 ust. 1 p.u.n. „już znalazł się w stanie zawinienia”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na oczywistą jej zasadność, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia, objęta podstawami kasacyjnymi, jest dostrzegalna prima facie, bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11).

W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia prawa. Wprawdzie sama wypowiedź, że „uczestnik nie działając, czyli nie spełniając obowiązku ustawowego wynikającego z art. 21 ust. 1 p.u.n. już znalazł się w stanie zawinienia”, nie jest ścisła, niemniej nie miało to wpływu na wynik sprawy, ponieważ zawinienie uczestnika prawidłowo zbadał Sąd pierwszej instancji, wyjaśniając na tle zaaprobowanych w postępowaniu odwoławczym ustaleń odnoszących się czasu wystąpienia trwałej niemożności płacenia przez niego długów, że sama podnoszona przez niego na swoja obronę nieświadomość obowiązku złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości nie uwalniała go od ponoszenia winy nieumyślnej za zaniechanie złożenia tego wniosku.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej uczestnika do rozpoznania. l.n