Legislator Jurisprudence & Législation
IV CSK 398/16 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal on acquisition of ownership due to failure to prove continuous possession for 30 years.

Numéro de cause IV CSK 398/16
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by M. Z. regarding the acquisition of ownership through prescription. The applicant argued that she had been an independent possessor for 30 years starting from April 1, 1961, but the lower courts found her possession lacked the necessary continuity and character. The court dismissed the appeal because the applicant ignored binding factual findings regarding the arbitrary start date and failed to address contradictory evidence, rendering the appeal inadmissible under Article 3989 of the Civil Procedure Code.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may accept a cassation appeal only if a significant legal issue exists or if the appeal is obviously justified; otherwise, the appeal is rejected.

Mots-clés

Généré par l'IA
acquisition of ownership prescription period continuous possession cassation appeal inadmissible appeal factual findings independent possessor

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
Art. 520 § 2 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 13 § 2, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw l.n
Art. 108 § 1 k.p.c.
13 § 2, art. 108 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 13 § 2, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw l.n
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw l.n
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CSK 398/16 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku M. Z. ‎przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Starosty O. , Miasta O. , […] Spółdzielni […] w O. , D. Z. K., H. M., A. M., Z. Z. , W. Z., E. S., I. M. M. i M. K. ‎o stwierdzenie zasiedzenia,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 stycznia 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w O. ‎z dnia 30 grudnia 2015 r., sygn. akt I Ca […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od wnioskodawczyni na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na jej oczywistej zasadności w związku z błędnym ustaleniem spełnienia przesłanek do stwierdzenia zasiedzenia własności nieruchomości.

Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić. Skarga kasacyjna zmierza do wykazania, że skarżąca była samoistnym posiadaczem nieruchomości przez niezbędny do tego ustawowy okres 30 lat począwszy od 1 kwietnia 1961 r. Pozostaje to jednak w sprzeczności z jednoznacznymi ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez sądy pierwszej i drugiej instancji wskazującymi na to, że posiadanie skarżącej nie miało takiego charakteru. Tymczasem - w ramach zgłoszonych podstaw kasacyjnych - skarżąca nie odnosi się do poczynionych i wiążących ustaleń, próbując koncentrować się jedynie na pojedynczych ustaleniach dla niej korzystnych, pomijając zaś całkowicie ustalenia przeciwne.

W szczególności skarga kasacyjna w całości pomija fakt, że sądy meriti wskazały, iż podana przez skarżącą data rzekomego rozpoczęcia posiadania samoistnego nieruchomości została określona całkowicie dowolnie, skoro miała się rozpocząć dzień po dacie, na którą stwierdzono, w innym postępowaniu, zasiedzenie tejże nieruchomości na rzecz uczestnika - Miasta O.. Z ustaleń faktycznych nie wynika zaś w żaden sposób, że od tego dnia nastąpiła zmiana w sposobie korzystania z nieruchomości przez skarżącą. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 13 § 2, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw l.n