Legislator Jurisprudence & Législation
IV CSK 281/20 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal on validity of unauthorized corporate acts confirmed by conduct.

Numéro de cause IV CSK 281/20
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the defendant's cassation appeal against a lower court ruling that awarded damages to a plaintiff. The defendant argued that an unauthorized corporate act was voidable, but the court noted this issue was already resolved by the 2018 Civil Code amendment. Consequently, the court found no significant legal questions requiring Supreme Court review and rejected the appeal.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 39 k.c.: The Supreme Court will not accept a cassation appeal if the legal issue raised has already been settled by statutory amendments or if the lower court's decision does not present serious interpretative doubts requiring Supreme Court resolution.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal unauthorized corporate act validity of contract confirmation by conduct Supreme Court jurisdiction Civil Code amendment legal question sorte d'actions en justice

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
kwotę 56 874,12 zł.Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. - skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:Skarżący oparł skargę na przesłance wskazanej w art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
kwotę 56 874,12 zł.Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 390 § 1 k.p.c.
3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) powinno spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji w razie powstania poważnych wątpliwości (art. 390 § 1 k.p.c. - zob.
Art. 39 k.c.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2011 r., I PK 52/11, niepubl.).Zagadnienie prawne sformułowane przez skarżącego zostało już rozstrzygnięte nowelizacją art. 39 k.c. z 2018 r.
art. 3989 § 1 k.p.c
kwotę 56 874,12 zł.Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
kwotę 56 874,12 zł.Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 390 § 1 k.p.c
3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) powinno spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji w razie powstania poważnych wątpliwości (art. 390 § 1 k.p.c.
art. 39 k.c
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2011 r., I PK 52/11, niepubl.).Zagadnienie prawne sformułowane przez skarżącego zostało już rozstrzygnięte nowelizacją art. 39 k.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
I UK 361/13
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13, z dnia 14 września 2012 r., I UK 218/12 - nie publ.), których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa (zob.
I UK 218/12
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13, z dnia 14 września 2012 r., I UK 218/12 - nie publ.), których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa (zob.
III CZP 16/15
Supreme Court rules that when an estate administrator is appointed but no estate exists, the applicant bears the cost.
I PK 129/12
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2015 r., III CZP 16/15, z dnia 24 października 2012 r., I PK 129/12 - niepubl.).
II PK 257/13
Supreme Court dismisses appeal for lack of legal reasoning and failure to cite specific statutory provisions.
III SK 54/12
Supreme Court dismisses cassation appeals for failure to prove obvious legal error prima facie.
I PK 52/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2011 r., I PK 52/11, niepubl.).Zagadnienie prawne sformułowane przez skarżącego zostało już rozstrzygnięte nowelizacją art.
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CSK 281/20 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek w sprawie z powództwa W. K.‎przeciwko Miejskiemu Przedsiębiorstwu […] "G." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w A.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 30 grudnia 2019 r., sygn. akt I Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Pozwane Miejskie Przedsiębiorstwo […] G. sp. z o.o. z siedzibą w A. wniosło skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 grudnia 2019 r., którym oddalono jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w A. z dnia 16 października 2019 r., zasądzającego od pozwanego na rzecz powoda W.S.K. kwotę 56 874,12 zł.Sąd Najwyższy, oceniając - na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. - skargę kasacyjną z punktu widzenia podstaw przyjęcia jej do rozpoznania, zważył:Skarżący oparł skargę na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., podnosząc, że w sprawie występuje istotne zagadnienia prawne, czy czynność dokonana przez osobę niebędącą organem osoby prawnej lub dokonana z przekroczeniem kompetencji organu jest nieważna z mocy prawa, czy też można ją w późniejszym okresie potwierdzić, a jeśli tak, to w jakiej formie.Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) powinno spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji w razie powstania poważnych wątpliwości (art. 390 § 1 k.p.c. - zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13, z dnia 14 września 2012 r., I UK 218/12 - nie publ.), których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2015 r., III CZP 16/15, z dnia 24 października 2012 r., I PK 129/12 - niepubl.).

Kolejnym niezbędnym elementem uzasadnienia tej przesłanki jest wskazanie przepisu prawa, który wzbudził poważne wątpliwości (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2014 r., II PK 257/13, niepubl.), a także różnych możliwych sposobów jego interpretacji, wynikających z judykatury lub piśmiennictwa, w tym również zajęcia przez samego skarżącego stanowiska co do rozstrzygnięcia sprawy oraz przyczyn wadliwości zaskarżonego orzeczenia (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2013 r., III SK 54/12, niepubl.).

Wymagania tego nie można zastąpić postawieniem samych pytań do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2011 r., I PK 52/11, niepubl.).Zagadnienie prawne sformułowane przez skarżącego zostało już rozstrzygnięte nowelizacją art. 39 k.c. z 2018 r. Zgodnie z nowym brzmieniem tego przepisu w przypadku braku umocowania lub przekroczenia jego zakresu, ważność umowy zależy od jej potwierdzenia przez osobę prawną. W niniejszej zaś sprawie zostało jednoznacznie ustalone, iż do takiego potwierdzenia doszło poprzez zgodne wykonywanie zawartej umowy.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.jw