Legislator Jurisprudence & Législation
IV CSK 23/16 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal argumentation proving obvious violation of law.

Numéro de cause IV CSK 23/16
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court's rejection of a payment claim. The appellant argued for admission based on an 'obvious violation of law' but failed to provide independent legal reasoning distinct from the merits of the case. The court ruled that such arguments require specific legal justification to prove an obvious error without analyzing the substantive facts, which the appellant did not do.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.; Art. 328 § 2 k.p.c.; Art. 361 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal based on an obvious violation of law must contain independent legal argumentation proving the error without substantive analysis, not merely repeating the merits of the complaint.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal obvious violation of law legal argumentation substantive analysis procedural dismissal civil procedure code independent reasoning

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.
W skardze kasacyjnej, opartej na podstawie naruszenia przepisów art. 199 § 1 pkt 2 w zw.
Art. 385 k.p.c.
Art. 328 § 2 k.p.c.
385 oraz art. 328 § 2 w zw.
Art. 361 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 397 § 2 k.p.c.
‎z art. 397 § 2 k.p.c. powód, uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, twierdził, że jest ona oczywiście zasadna, przedstawiając na poparcie tego twierdzenia wywody przekonujące o naruszeniu przez Sąd odwoławczy dwóch pierwszych z wymienionych przepisów.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
39813 § 2 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie ‎art. 3989 § 2 k.p.c.O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu ‎w postępowaniu kasacyjnym orzeczono na podstawie § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
Należy dodać, że skarżący, uzasadniając wniosek, opierał się na własnej wersji stanu faktycznego, pomimo że Sąd Najwyższy jest związany podstawą faktyczną zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie ‎art.
§ 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
V ACz 354/15

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CSK 23/16 POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa T. G. ‎przeciwko J. B. ‎o zapłatę i nakazanie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lipca 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Gdańsku‎z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. akt V ACz 354/15, I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. przyznaje adw. A. M. ze Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Gdańsku kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 czerwca 2015 r. Sąd Apelacyjny ‎w Gdańsku oddalił zażalenie powoda T. G. na postanowienie Sądu Okręgowego we Włocławku z dnia 6 marca 2015 r., odrzucające jego pozew przeciwko J. B. o zapłatę i nakazanie. W skardze kasacyjnej, opartej na podstawie naruszenia przepisów art. 199 § 1 pkt 2 w zw. z art. 385 oraz art. 328 § 2 w zw. z art. 361 w zw. z 391 § 1 w zw. ‎z art. 397 § 2 k.p.c. powód, uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, twierdził, że jest ona oczywiście zasadna, przedstawiając na poparcie tego twierdzenia wywody przekonujące o naruszeniu przez Sąd odwoławczy dwóch pierwszych z wymienionych przepisów.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga przewdstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia przepisów, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw skargi. Zakres badania sprawy w ramach przedsądu nie pozwala Sądowi Najwyższemu na ocenę na tym etapie postępowania zasadności zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej. Z tego względu powołanie się na przesłankę oczywistej zasadności skargi nie może być sformułowane w sposób wymagający takiej oceny, lecz powinno się koncentrować na argumentacji prawnej odrębnej w stosunku do merytorycznej motywacji skargi ‎i zmierzającej do wykazania „oczywistości” w rozumieniu powołanego przepisu.Z tymi założeniami pozostaje w sprzeczności uzasadnienie wniosku ‎o przyjęcie skargi do rozpoznania, które zawiera wyłącznie powtórzenie w nieco zmienionej formie uzasadnienia części zarzutów skargi.

Przedstawione uzasadnienie nie tylko nie wykazuje oczywistości zarzuconych naruszeń prawa, lecz wręcz wynika z niego wniosek przeciwny. Ocena wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania ze względu na sposób jego uzasadnienia sprowadzałaby się do rozpoznania przedstawionych zarzutów i wymagała bardzo szczegółowej analizy szeregu okoliczności i twierdzeń powoda dotyczących postępowań ‎z jego udziałem. Należy dodać, że skarżący, uzasadniając wniosek, opierał się na własnej wersji stanu faktycznego, pomimo że Sąd Najwyższy jest związany podstawą faktyczną zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie ‎art. 3989 § 2 k.p.c.O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu ‎w postępowaniu kasacyjnym orzeczono na podstawie § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst:

Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). aj