Legislator Jurisprudence & Législation
IV CO 208/19 Généré par l'IA

Supreme Court designates plaintiff's domicile court for divorce when defendant lacks Polish residence.

Numéro de cause IV CO 208/19
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Admis (Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court designated the court of the plaintiff's domicile as the competent forum for the divorce proceedings. The lower court had refused designation because the parties allegedly shared no common residence in Poland, citing their last joint residence in Ireland. The Supreme Court rejected this, noting the plaintiff's declared Polish domicile was unchallenged, thereby establishing jurisdiction under the Civil Procedure Code.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 41 k.p.c.; Art. 45 k.p.c.; Art. 25 k.c.: In divorce cases where spouses lack a common residence in Poland, jurisdiction belongs to the court of the plaintiff's domicile if the defendant has no residence in Poland.

Mots-clés

Généré par l'IA
divorce jurisdiction common residence plaintiff domicile Civil Procedure Code forum designatio détermination du for territorial règle du domicile civil conflits de lois

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 45 k.p.c.
o rozwód (art. 45 k.p.c.).
art. 41 k.p.c.
W związku z tym istniały podstawy dla określenia właściwości miejscowej stosownie do wymagań z art. 41 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.jw
art. 25 k.c.
W konsekwencji dopiero w razie stwierdzenia, że żadna ze stron nie przebywa z zamiarem stałego pobytu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (art. 25 k.c.) lub poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej ma miejsce zwykłego pobytu uzasadnione będzie oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie określonym przez art.
art. 45 k.p.c
o rozwód (art. 45 k.p.c.).
art. 41 k.p.c
Wobec tego, w ocenie Sądu Okręgowego, nie ma możliwości ustalenia sądu właściwego miejscowo według zasad przewidzianych w art. 41 k.p.c.
art. 25 k.c
W konsekwencji dopiero w razie stwierdzenia, że żadna ze stron nie przebywa z zamiarem stałego pobytu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (art. 25 k.c.) lub poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej ma miejsce zwykłego pobytu uzasadnione będzie oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie określonym przez art.
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CO 208/19 POSTANOWIENIE Dnia 1 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 października 2019 r., na skutek przedstawienia przez Sąd Okręgowy w O.akt sygn. VI RC […]z postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2019 r., w celu oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy z powództwa M. S.‎przeciwko M. A.‎o rozwód odmawia oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2019 r. Sąd Okręgowy w O. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy z powództwa M. S. przeciwko A. M. o rozwód (art. 45 k.p.c.). Wskazał, że strony postępowania nie mają wspólnego miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ich ostatnie wspólne miejsce zamieszkania znajdowało się na terytorium Irlandii, gdzie pozwany nadal przebywa. Wobec tego, w ocenie Sądu Okręgowego, nie ma możliwości ustalenia sądu właściwego miejscowo według zasad przewidzianych w art. 41 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy dokonuje oznaczenia sądu, przed którym należy wytoczyć powództwo, jeżeli nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej (art. 45 k.p.c.).W sprawach ze stosunku małżeństwa, zgodnie z art. 41 k.p.c., powództwo wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu.

Przy czym z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i takiej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda. W konsekwencji dopiero w razie stwierdzenia, że żadna ze stron nie przebywa z zamiarem stałego pobytu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (art. 25 k.c.) lub poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej ma miejsce zwykłego pobytu uzasadnione będzie oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie określonym przez art. 45 k.p.c., sądu, przed którym należy wytoczyć powództwo. Z treści pozwu z dnia 22 lipca 2019 r. wynika, że miejscem zamieszkania powódki jest W., O. (k. 4).

W postanowieniu z dnia 23 sierpnia 2019 r. Sąd Okręgowy w O. nie zakwestionował prawdziwości stosowanego oświadczenia co do miejsca zamieszkania powódki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z tym istniały podstawy dla określenia właściwości miejscowej stosownie do wymagań z art. 41 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.jw