Legislator Jurisprudence & Législation
IV CNP 20/07 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal against final property division ruling due to premature filing before September 2004 deadline.

Numéro de cause IV CNP 20/07
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the participant's appeal against a final property division ruling issued in June 2004. The appellant argued for the invalidation of the decision, but the Court found the appeal inadmissible because it was filed before the statutory deadline of September 1, 2004. Consequently, the Court held that the appeal could not serve as a remedy to overturn the final judgment.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 4248 § 1 k.p.c.; Art. 417 § 2 k.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.; Appeals against final judgments are inadmissible if filed before September 1, 2004, as they do not function as a remedy to overturn such judgments.

Mots-clés

Généré par l'IA
inadmissible appeal final judgment remedy property division statutory deadline separation of property

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Art. 417 § 2 k.c.
Państwa naprawienia poniesionej w ten sposób szkody (art. 417 1 § 2 k.c.).
Art. 4241 § 2 k.p.c.
tak jak tego skarżący oczekiwał (art. 42411 § 2 k.p.c.).
art. 42411 § 2 k.p.c
tak jak tego skarżący oczekiwał (art. 42411 § 2 k.p.c.).
art. 4248 § 1 k.p.c

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CNP 20/07

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka

w sprawie ze skargi uczestnika postępowania

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Rejonowego w E.

z dnia 30 czerwca 2004 r., sygn. akt [...],

w sprawie z wniosku E.P.

przy uczestnictwie W.P.

o podział majątku wspólnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 lutego 2007 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Uczestnik postępowania W.P. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w E. z dnia 30 czerwca

2004 r., którym dokonany został podział majątku wspólnego uczestnika oraz

pozostającej z nim w separacji jego żony, wnioskodawczyni E.P. Orzeczenie to

stało się prawomocne się z dniem 22 lipca 2004 r. Skarżący domagał się,

niezależnie od stwierdzenia tej niezgodności, także uchylenia zaskarżonego

postanowienia i jego stosownej zmiany bądź jego uchylenia i przekazania sprawy

wymienionemu wyżej Sądowi do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga uczestnika jest niedopuszczalna, ponieważ została wniesiona

od postanowienia, które uprawomocniło się przed dniem 1 września 2004 r.

Zgodnie zaś z uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia

26 października 2005 r., III BZP 1/05, (OSNC 2006, nr 5, poz. 78), której

nadano moc zasady prawnej, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje jedynie od tych orzeczeń, które przymiot

prawomocności uzyskały nie wcześniej niż w tej dacie.

Mając powyższe na względzie, dalsze badanie skargi pod kątem jej

dopuszczalności należało uznać za bezprzedmiotowe, gdyż ze względu na

datę uprawomocnienia się zaskarżonego postanowienia Sądu Rejonowego w E.

możliwość skutecznego wniesienia tej skargi była w sprawie niniejszej wykluczona.

Na marginesie jedynie należy dodać, że błędnie skarżący upatrywał

we wniesionej przez siebie skardze środka, który miał posłużyć do wzruszenia

prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w E. z dnia 30 czerwca

2004 r. Skarga ta pełni bowiem zupełnie inną funkcję. Jej celem jest

umożliwienie

stronie

poszkodowanej

na

skutek

wydania

prawomocnego

orzeczenia niezgodnego z prawem uzyskania we właściwym postępowaniu

stwierdzenia tej niezgodności, które otwiera drogę do dochodzenia od Skarbu

Państwa naprawienia poniesionej w ten sposób szkody (art. 417 1 § 2 k.c.).

W konsekwencji nawet w przypadku uwzględnienia skargi uczestnika Sąd

Najwyższy nie byłby władny zmienić bądź uchylić zaskarżonego postanowienia,

tak jak tego skarżący oczekiwał (art. 42411 § 2 k.p.c.).

Z

tych

przyczyn

art. 4248 § 1 k.p.c.

należało

orzec,

jak

w

sentencji,

na

podstawie