Legislator Jurisprudence & Législation
III UK 223/04 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses pension early retirement appeal as clearly unfounded with no legal issue.

Numéro de cause III UK 223/04
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal against a Social Insurance Institution's decision regarding early retirement. The appellant argued for a reinterpretation of the law allowing re-evaluation of rights based on new evidence, but the court found the original decision valid. The court determined the appeal was clearly unfounded because the pension agency correctly had the authority to reassess rights when new medical documentation emerged after the initial ruling.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 114 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 393 k.p.c.: The pension authority may re-establish entitlement to benefits upon discovery of new evidence affecting the right, and the principle of protection of acquired rights does not shield unjustly granted benefits.

Mots-clés

Généré par l'IA
early retirement pension re-evaluation of rights new medical evidence protection of acquired rights cassation dismissal Social Insurance Institution unjustified benefit

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 393 k.p.c.
Zgodnie z art. 393 k.p.c., jeżeli zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty
Art. 114 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
przyjęcie kasacji do rozpoznania powołuje konieczność wykładni art. 114 ust.
Art. 2 Konstytucji
również zarzut naruszenia wynikającej z art. 2 Konstytucji zasady ochrony praw
art. 393 k.p.c
Zgodnie z art. 393 k.p.c., jeżeli zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty
art. 393 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 393 k.p.c., jeżeli zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty
art. 2 Konstytucji
również zarzut naruszenia wynikającej z art. 2 Konstytucji zasady ochrony praw

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt III UK 223/04

POSTANOWIENIE

Dnia 28 stycznia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kwaśniewski

w sprawie z wniosku I.P.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R.

o wcześniejszą emeryturę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 28 stycznia 2005 r.,

na skutek kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w R.

z dnia 16 lipca 2004 r., sygn. akt III AUa …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 393 k.p.c., jeżeli zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty

nie narusza prawa ani nie zachodzi nieważność postępowania (§ 2), Sąd

Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, gdy w sprawie nie

występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów

prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w

orzecznictwie sądów, a ponadto, gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna (§ 1).

W rozpatrywanej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 393 §

2 k.p.c., a rozważenie sprawy pod kątem okoliczności z § 1 tego przepisu

uzasadnia odmowę przyjęcia kasacji do rozpoznania.

W kasacji pełnomocnik wnioskodawczyni jako okoliczność uzasadniającą

przyjęcie kasacji do rozpoznania powołuje konieczność wykładni art. 114 ust. 1

ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Skarżący

nie ma racji. Zgodnie z art. 114 cytowanej wyżej ustawy organ rentowy może

ponownie ustalić prawo do świadczenia w sytuacji ujawnienia okoliczności

istniejących przed wydaniem decyzji lub też w sytuacji, gdy zostaną przedstawione

nowe dowody, które mają wpływ na prawo do tego świadczenia. Decyzja bowiem w

sprawie świadczeń nie ma charakteru ostatecznego i nie korzysta z przymiotu

powagi rzeczy osądzonej. Pełnomocnik skarżącego powołuje się na wyrok SN z

dnia 5 czerwca 2003 r., III UZP 5/03 (OSNP 2003 nr 18, poz. 442), który dotyczy

sytuacji, w której organ rentowy dokonał wyłącznie odmiennej oceny tych samych

dowodów po uprawomocnieniu się decyzji o przyznaniu świadczenia. W

rozpatrywanej sprawie nie chodzi jednakże o problem odmiennej oceny dowodów

dokonanej przez organ rentowy, lecz o nowe dowody dotyczące uprawnienia

wnioskodawczyni

do

przyznanego

jej

wcześniej

świadczenia.

Dowody

przeprowadzone po ustaleniu, że poprzednio organ rentowy orzekał bez

wyjaśnienia materialno-prawnych przesłanek prawa do wcześniejszej emerytury na

podstawie zaświadczenia, z którego te przesłanki nie wynikały i bez rozpatrzenia

dokumentacji leczenia. W tej sytuacji organ rentowy miał prawo do ponownego

ustalenia na podstawie art. 114 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS prawa

wnioskodawczyni do wcześniejszej emerytury. Za bezzasadny uznać należy

również zarzut naruszenia wynikającej z art. 2 Konstytucji zasady ochrony praw

nabytych. Zasada ochrony praw nabytych nie obejmuje bowiem praw nabytych

niesłusznie. Jeżeli w wyniku błędu organu rentowego okoliczności mające wpływ na

prawo do świadczeń nie zostały uwzględnione i w konsekwencji zostało

bezpodstawnie przyznane świadczenie, to osoba pobierająca świadczenie nie

może powoływać się na zasadę ochrony praw nabytych (zob. uzasadnienie do

cytowanego już wyroku SN z dnia 5 czerwca 2003 r., III UZP 5/03).

Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy postanowił odmówić przyjęcia

kasacji do rozpoznania (art. 3937 § 1 w związku z art. 393 k.p.c.).