Legislator Jurisprudence & Législation
III KO 76/26 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses retrial request regarding a ruling denying ex officio retrial as non-final. The court holds such rulings are not final decisions. The defense argued the appellate court's composition was improper. The court ruled the denial of retrial is not a final judgment. Therefore, no retrial can be ordered on that specific ruling. The defense must seek further appeal if grounds exist.

Numéro de cause III KO 76/26
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the defense's request for an ex officio retrial of an appellate court order denying such a retrial. The defense argued the appellate court's composition was improper, but the court noted that rulings denying ex officio retrials are not final judgments. Consequently, the court held that no retrial can be ordered on the basis of such a non-final decision.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 540 § 1 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.: A court order denying an ex officio retrial request is not a final judgment and does not conclude the proceedings, thus precluding a retrial on that specific order.

Mots-clés

Généré par l'IA
ex officio retrial final judgment appellate court order court composition procedural remedy défaut de qualité du procureur mémoire de recours insuffisant retrait de l'opposition

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 540 § 1 k.p.k.
Zgodnie z treścią art. 540 § 1 k.p.k. wznowienie postępowania dotyczy postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem.
art. 542 § 3 k.p.k.
X K 542/16, na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. a contrario nie stwierdził podstaw do procedowania w przedmiocie wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 10 marca 2022 r., sygn.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
po rozpoznaniu wniosku – sygnalizacji obrońcy skazanego o wznowienie z urzędu ( art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.) postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 10 marca 2022 r., sygn.
art. 542 § 3 k.p.k
X K 542/16, na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.
art. 540 § 1 k.p.k
Zgodnie z treścią art. 540 § 1 k.p.k.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie SN z 9.07.2013 r., II KO 17/13
postanowienie SN z 9.07.2013 r., II KO 17/13, LEX nr 1374854.
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

III KO 76/26 ZARZĄDZENIE Dnia 16 marca 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie J.S. po rozpoznaniu wniosku – sygnalizacji obrońcy skazanego o wznowienie z urzędu ( art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.) postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 10 marca 2022 r., sygn. II AKo 86/21 o braku podstaw do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. II Ka 13/18, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 12 września 2017 r., sygn. X K 542/16, na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. a contrario nie stwierdził podstaw do procedowania w przedmiocie wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 10 marca 2022 r., sygn. II AKo 86/21.

UZASADNIENIE

Wskazanym postanowieniem z dnia 10 marca 2022 r., sygn. II AKo 86/21 Sąd Apelacyjny w Rzeszowie nie stwierdził podstaw do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. II Ka 13/18, mocą którego utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 12 września 2017 r., sygn. X K 542/16.Obrońca skazanego wystąpił do Sądu Najwyższego z sygnalizacją konieczności wznowienia z urzędu wskazanego postanowienia Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z uwagi na nienależytą obsadę składu tego sądu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 540 § 1 k.p.k. wznowienie postępowania dotyczy postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Zasadniczo przedmiotem wznowienia postępowania mogą być te prawomocne zakończone postępowania sądowe, w których rozstrzygnięto o odpowiedzialności karnej oskarżonego lub o przedmiocie procesu karnego. Wskazuje się także orzeczeniami kończącymi postępowanie są także prawomocne orzeczenia wydawane w innych, również pobocznych nurtach procesu, pod warunkiem że definitywnie zamykają rozpoznanie danej kwestii, wywołując trwałe skutki.

Rozstrzygnięcie sądu stwierdzające brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu nie ma charakteru rozstrzygnięcia definitywnego, nie kończy też prawomocnie postępowania sądowego, inaczej niż to jest w przypadku postanowienia sądu o oddaleniu wniosku o wznowienie postępowania. Strona może wystąpić do właściwego sądu z kolejną sygnalizacją zaistnienia w sprawie bezwzględnych przyczyn odwoławczych. Wskazana argumentacja znajduje potwierdzenie w judykaturze i orzecznictwie, gdzie stwierdzono, że nie jest dopuszczalne wznowienie postępowania w przedmiocie rozstrzygnięcia o stwierdzeniu braku podstaw do wznowienia ex officio (por. postanowienie SN z 9.07.2013 r., II KO 17/13, LEX nr 1374854.

Tak też J. Zagrodnik [w:] Kodeks postępowania karnego. Komentarz, red. J. Zagrodnik, Warszawa 2024, s. 1418; D. Świecki [w:] B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Tom II. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2025, art. 540, teza 4). Z tych powodów rozstrzygnięto jak niezaskarżalnym zarządzeniu. [WB][a.ł] ‎