Legislator Jurisprudence & Législation
III KO 20/25 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses victim's request to transfer case due to lack of impartiality doubts.

Numéro de cause III KO 20/25
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland refused the Regional Court's request to transfer a case to another court of equal jurisdiction. The victim argued that local judges lacked impartiality, but the court held that a preliminary decision on appointing legal counsel does not constitute a full trial. Consequently, the court found no rational basis to doubt the local court's ability to hear the matter impartially.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 88 k.p.k.: The possibility of transferring a case to another court of equal jurisdiction based on general doubts about the competent court's impartiality applies only to main proceedings; it cannot be invoked for incidental decisions regarding the appointment of legal counsel for a victim in the early stages of investigation.

Mots-clés

Généré par l'IA
transfer of jurisdiction impartiality doubts victim legal counsel preliminary decision incidental ruling polish criminal procedure court of equal jurisdiction règlement du conflit juridictionnel

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 37 k.p.k.
akt II Kp 1112/24, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przekazania sprawy innemu Sądowi równorzędnemu.
art. 88 k.p.k.
Takiego charakteru z pewnością nie ma decyzja ściśle incydentalna o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu, której nie wydaje sąd tylko upoważniony sędzia (art. 88 zd.
art. 231 § 1 k.k
akt [...] w sprawie o czyn z art. 231 § 1 k.k., inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn.
art. 37 k.p.k
akt II Kp 1112/24, na podstawie art. 37 k.p.k.
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

III KO 20/25 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 11 marca 2025 r., w sprawie Z.D., o wyznaczenie mu pełnomocnika z urzędu w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową dla miasta Rzeszów sygn. akt [...] w sprawie o czyn z art. 231 § 1 k.k., inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt II Kp 1112/24, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przekazania sprawy innemu Sądowi równorzędnemu.

UZASADNIENIE

Prokuratura Rejonowa dla miasta Rzeszowa pod nr [...] wszczęła czynności prowadzące do ustalenia czy zostało popełnione przestępstwo z art. 231 § 1 k.k., w którym pokrzywdzonym jest Z.D., który na obecnym etapie postepowania złożył wniosek o wyznaczenie mu pełnomocnika z urzędu celem reprezentowania go w postępowaniu przygotowawczym. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2025 r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu Sądowi równorzędnemu w zakresie rozpoznania tego wniosku. W uzasadnieniu wskazał, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga zmiany właściwości miejscowej, gdyż pokrzywdzony nie darzy zaufaniem sędziów Sądów Rejonowego w Rzeszowie, na dowód czego złożył w przedmiotowej sprawie liczne pisma, w których wskazywał swoje podejrzenia co do niekompetencji rzeszowskiego środowiska sędziowskiego.

Sąd Rejonowy w Rzeszowie wskazał, że w aktach znajduje się wniosek pokrzywdzonego o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu występującego od rozpoznawania sprawy i wyraził obawę, że nieufność pokrzywdzonego do sędziów rzeszowskiego Sądu Rejonowego nie służy dobru wymiaru sprawiedliwości, a tym samym uzasadnia wyjęcie sprawy spod jego kompetencji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Inicjatywa Sądu terytorialnie właściwego nie zasługiwała na uwzględnienie.Możliwość skorzystania z tak zwanej właściwości z delegacji określonej w art. 37 k.p.k. możliwa jest tylko w razie zaistnienia okoliczności dających podstawę do racjonalnego twierdzenia, że w odbiorze powszechnym powstaną wątpliwości, co do zdolności sądu właściwego do rozpoznania sprawy w sposób bezstronny.

Sprawa Z.D. nie należała do kręgu spraw, w których uzasadnione było procedowanie na podstawie art. 37 k.p.k. Rozpoznania wniosku o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu dla pokrzywdzonego w postępowaniu przygotowawczym, w bardzo wczesnej fazie ,,in rem”, nie można utożsamiać z "rozpoznaniem sprawy" w rozumieniu art. 37 k.p.k., w której sąd wydaje orzeczenie o charakterze kończącym postępowanie. Takiego charakteru z pewnością nie ma decyzja ściśle incydentalna o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu, której nie wydaje sąd tylko upoważniony sędzia (art. 88 zd. drugie k.p.k.).

Nie ma więc żadnych podstaw aby w przedstawionym wypadku upatrywać choćby jednej przesłanki do wyłączenia sądu jako organu wymiaru sprawiedliwości, powodującego niedopuszczalność orzekania w danej sprawie przez urzędujących w nim sędziów. Uwzględniając całokształt przeprowadzonych wyżej rozważań, postanowiono jak na wstępie. [WB][r.g.] ‎