Supreme Court dismisses appeal for failure to cite new cassation grounds as required by law.
Pologne (PL)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal because it failed to properly cite and justify new grounds for cassation. Although the lower courts debated contractual penalties for delayed site transfer, the appellant merely repeated arguments from the appeal stage without addressing the specific cassation requirements. The court ruled that citing only prior grounds violates the statutory mandate for cassation filings.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c. in conjunction with Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.: A cassation complaint must cite and justify new grounds; relying solely on appeal arguments constitutes a procedural defect warranting dismissal.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt I CSK 520/11 POSTANOWIENIE Dnia 18 kwietnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa E. S.A. przeciwko D. Holding Budowy Dróg Spółce z o.o. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 kwietnia 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 maja 2011 r., odrzuca skargę kasacyjną. Uzasadnienie 2 Powodowy E.S.A. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 maja 2011 r., oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 26 maja 2011 r.
Sąd Okręgowy oddalił powództwo o zapłatę kary umownej za zwłokę w przekazaniu placu budowy przez pozwany D. Holding Budowy Dróg spółkę z o.o. uznając, że obydwie strony umowy o roboty budowlane nienależycie wykonywały swoje obowiązki, wobec czego obydwie ponoszą winę za niewykonanie zobowiązania. Sąd Apelacyjny natomiast uznał, że kara umowna, której dochodzi powód (za zwłokę w przekazaniu placu budowy) nie miała zastosowania w sytuacji, kiedy w ogóle nie doszło do przekazania placu budowy, w takiej sytuacji mógł on dochodzić jedynie kary za odstąpienie od umowy z winy pozwanego.
W skardze kasacyjnej powód podniósł zarzut naruszenia art. 483 § 1 k.c. w zw. z art. 233 § 1 k.c. poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że zastrzeżona kara umowna może być stosowana w przypadku przekazania terenu z opóźnieniem, natomiast jej stosowanie jest wyłączone w sytuacji nie przekazania terenu. W uzasadnieniu skarżący powtórzył treść uzasadnienia apelacji, nie nawiązując w ogóle do zarzutów zgłoszonych w skardze kasacyjne lecz polemizując z motywami rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji, który oparł swoje rozstrzygnięcie na innej zupełnie konstrukcji prawnej.
W art. 3984 § 1 k.p.c. ustawodawca określił wymagania konstrukcyjne stawiane skardze kasacyjnej. Jednym z nich jest przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (punkt 2 powołanego przepisu). To wyodrębnienie oznacza, że podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie stanowią osobny, kreatywny i konieczny elementem skargi kasacyjnej (porównaj m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2006 r., III CZ 93/06, Lex nr 610093). Uzasadnienie, które odnosi się zarzutów apelacyjnych, a nie do podstaw skargi kasacyjnej nie stanowi wykonania obowiązku przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. jw