Supreme Court dismisses cassation appeal regarding refusal of court-appointed lawyer and procedural invalidity.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a plaintiff against a lower court's rejection of his civil action. The plaintiff argued that the lower court erred by refusing to appoint a lawyer ex officio, thereby depriving him of the right to defense. The court held that such refusal does not constitute procedural invalidity unless the party was actually unable to act against their will, which was not proven here. Consequently, the appeal was rejected, and the request for state-funded legal costs was also denied due to lack of payment declaration.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 379 pkt 5 k.p.c.; Art. 386 § 2 k.p.c.: Refusal to appoint a lawyer ex officio does not render proceedings void if the party retained sufficient capacity to participate and was not factually deprived of the ability to defend their rights.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt V CSK 50/08
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa J. B. przeciwko Bankowi (...) S.A. w W. - Oddziałowi w K. o ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 czerwca 2008 r., skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II Ca (…), 1. oddala skargę kasacyjną, 2. oddala wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
Uzasadnienie Sąd Okręgowy w O. wyrokiem z dnia 30 listopada 2006 r. oddalił apelację powoda od wyroku oddalającego powództwo o ustalenie, że podpisy na dokumencie, na podstawie którego komornik prowadzi egzekucję z majątku powoda, należą do osób, które były uprawnione do reprezentowania interesów pozwanego Banku i znajdują się w 2 rejestrze w rejestrze sądowym a ponadto ustalenie, że strona pozwana posiada identyczny dokument jak komornik. Podstawą powyższego rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że powód nie ma interesu prawnego w zgłoszeniu na podstawie art. 189 k.p.c. żądań, skoro przepisy dotyczące postępowania egzekucyjnego oraz powództwa przeciwegzekucyjnego zapewniają mu dostateczną ochronę.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł ustanowiony dla powoda z urzędu adwokat, zarzucając naruszenie art. 378 § 1 w zw. z art. 379 pkt 5 i art. 117 § 4 i 6 k.p.c. przez nieuwzględnienie przez Sąd Okręgowy nieważności postępowania przed Sądem Rejonowym, spowodowanej pozbawieniem powoda możności obrony jego praw wskutek oddalenia wniosku o ustanowienie dla powoda adwokata (radcy prawnego) z urzędu, a także naruszenie art. 386 § 2 k.p.c. przez nieuchylenie wyroku Sądu Rejonowego. Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu Rejonowego, zniesienie postępowania oraz przekazanie temu ostatniemu Sądowi sprawy do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w obu instancjach oraz w postępowaniu kasacyjnym.
W skardze kasacyjnej zawarty jest wniosek o „zasądzenie na rzecz adwokata R. F. z Kancelarii Adwokackiej w O. nieziszczonych kosztów pomocy prawnej wg norm przepisanych”. Sad Najwyższy zważył, co następuje: W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że pozbawienie strony możliwości obrony swych praw (art. 379 pkt 5 k.p.c.) zachodzi wówczas, gdy z powodu wadliwości procesowych sądu lub czynności strony przeciwnej, będących skutkiem naruszenia konkretnych przepisów postępowania, strona nie mogła brać i nie brała udziału w postępowaniu lub jego istotnej części, a skutki tych wadliwości nie zostały usunięte przed wydaniem orzeczenia (por. m.in. orzeczenie SN z dnia 6 marca 1998 r., III CKN 34/98, Prok. i Pr. z 1999 r., nr 5, poz. 41, z dnia 10 maja 2000 r., III CKN 416/98, OSNC 2000, nr 12, poz. 220, z dnia 6 maja 2003 r., I CZ 43/03, niepubl., z dnia 19 marca 2004 r., IV CK 216/03, niepubl.).
Taka sytuacja nie miała w sprawie miejsca. Wbrew zarzutom podnoszonym w skardze kasacyjnej, również odmowa ustanowienia dla strony adwokata z urzędu nie usprawiedliwia zarzutu nieważności postępowania wskutek pozbawienia strony możności obrony swych praw. Należy podkreślić, że nieważność postępowania z tej przyczyny zachodzi wówczas, gdy strona wbrew swojej woli została faktycznie pozbawiona możności działania. Za oczywiste należy uznać, że samo złożenie przez stronę wniosku o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego nie obliguje sądu do jego uwzględnienia.
Wniosek taki podlega uwzględnieniu wówczas, 3 jeżeli w ocenie sądu udział profesjonalnego pełnomocnika procesowego jest potrzebny (art. 117 § 4 k.p.c.). Sytuacja taka może zachodzić wtedy, gdy nieporadność strony prowadzi do tego, że przy faktycznym lub prawnym skomplikowaniu sprawy nie jest ona w stanie wykorzystać prawnych możliwości prawidłowego jej prowadzenia. Orzecznictwo Sądu Najwyższego we wskazanym zakresie jest jednolite i utrwalone (por. niepublikowane wyroki z dnia 12 września 2007 r., I CSK 199/07; z dnia 2 marca 2005 r., III CK 533/04; z dnia 19 marca 2004 r., IV CK 218/03).
W postanowieniu z dnia 17 lutego 2004 r., III CK 38/04 (niepubl.) Sąd Najwyższy ponadto podniósł, że choroba lub inna ułomność psychiczna strony nie pozbawia jej do zdolności co czynności procesowych ani sama przez się nie powoduje nieważności postępowania z powodu niemożności obrony przez stronę swych praw. W okolicznościach sprawy o pozbawieniu powoda możności działania nie może być mowy. Składane przez powoda wnioski o ustanowienie adwokata z urzędu nie zostały uwzględnione, jednak nie oznacza to, że wskutek wadliwego działania Sądu został on pozbawiony możności obrony swych praw.
Przeciwnie, skarżący przedstawił podstawę faktyczną roszczenia i składał starannie opracowane pisma procesowe, których treść wskazuje na wystarczającą znajomość reguł, według których toczy się postępowanie sądowe. Ocena, że sprawa nie należała do skomplikowanych pod względem prawnym i faktycznym, nie nasuwa zastrzeżeń. Powołane przez oba orzekające Sądy powody, dla których powództwo nie mogło zostać uwzględnione, zasługują na akceptacje. Należy zwrócić uwagę, że formułując wniosek przeciwny w skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącego ograniczył się do ogólnego stwierdzenia, że „w momencie uzyskania przez powoda fachowej pomocy prawnej z urzędu, miałby on możliwość podjęcia szeregu czynności procesowych, które mogłyby przyczynić się do pomyślnego dla niego zakończenia wszczętego postępowania” nie wskazując, jakie czynności procesowe w toku postępowania nie zostały dokonane z powodu trudności w samodzielnym podejmowaniu czynności procesowych.
Odmowa zatem ustanowienia adwokata nie może być oceniona jako prowadzące do nieważności postępowania pozbawienie skarżącego możności obrony swych praw. Z przytoczonych względów skargę kasacyjną należało oddalić (art. 39814 k.p.c.). Wobec tego, że wniosek o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zawiera oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części, to należało go oddalić, jako nieuzasadniony 4 (por. postanowienie SN z dnia 14 października 1998 r., II CKN 687/98, OSNC 1999, nr 3, poz. 63).