Supreme Court dismisses claim for annulment of judgment due to missed two-year filing deadline.
Pologne (PL)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's claim to annul a final court decision because it was filed two years after the judgment became effective. The plaintiff had previously requested the restoration of this expired deadline, but the court rejected this request. The ruling established that the two-year period is a preclusive procedural term with substantive legal effects, making it ineligible for restoration under the Civil Procedure Code.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 4246 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.; The two-year period for filing a claim for annulment of a final judgment is a preclusive procedural term with substantive legal effects, and therefore cannot be restored.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt I CNP 28/07 POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie ze skargi K. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 21 stycznia 2005 r., o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym nakazem zapłaty Sądu Okręgowego w W. z dnia 28 lutego 2003 r., w sprawie z powództwa M. K. przeciwko K. P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 czerwca 2007 r., odrzuca skargę, nie obciążając skarżącej kosztami postępowania przed Sądem Najwyższym. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2005 r. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 25 sierpnia 2004 r. o odrzuceniu skargi pozwanej o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym nakazem zapłaty wydanym przez ten Sąd dnia 28 lutego 2003 r. W związku z wymienionym postanowieniem Sądu Apelacyjnego pozwana wniosła w dniu 5 lutego 2007 r. o stwierdzenie jego niezgodności z prawem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., skargę wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Od zaskarżonego postanowienia Sądu drugiej instancji nie przysługiwało zażalenie ani inny zwyczajny środek zaskarżenia, a zatem uprawomocniło się ono w dacie wydania, a zatem dnia 21 stycznia 2005 r. Skarga pozwanej wniesiona została natomiast po upływie dwóch lat od tej daty – dnia 5 lutego 2007 r. Uchybienie terminowi do wniesienia skargi dostrzegła sama skarżąca, domagając się jego przywrócenia.
Wniosek ten nie mógł jednak odnieść zamierzonego skutku. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że dwuletni termin do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem jest z jednej strony terminem zawitym prawa materialnego, z drugiej zaś – terminem procesowym. Materialnoprawna funkcja analizowanego terminu wiąże się z podstawową funkcją skargi polegającą na zainicjowaniu postępowania mającego doprowadzić do stwierdzenia jednej z przesłanek odpowiedzialności państwa za działalność judykacyjną – niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4171 § 2 k.c.).
Na gruncie prawa materialnego uchybienie terminowi do wniesienia skargi powoduje niemożność skutecznego dochodzenia roszczenia odszkodowawczego. Procesowy charakter omawianego terminu wyraża się natomiast w tym, że wyznacza on okres, w którym skarga może być wniesiona, zaś jego niedochowanie powoduje odrzucenie skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.). Uwzględniając dwoisty charakter przedmiotowego terminu, pełniącego istotną funkcję materialnoprawną, a także 3 jego prekluzyjność, uznać trzeba, że nie podlega on przywróceniu na podstawie art. 168 i nast. k.p.c. Z podanych względów, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił skargę pozwanej jako wniesioną po terminie.
O kosztach postępowania skargowego orzeczono stosownie do art. 102 w zw. z art. 391 § 1, 39821 i 42412 k.p.c. jc