Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with statutory requirements for filing a cassation complaint.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a final judgment regarding the establishment of a personal servitude. The court found that the plaintiff had previously filed two unsuccessful appeals against the same ruling, which were rejected for failing to meet specific procedural requirements under the Code of Civil Procedure. Consequently, the current appeal was rejected because it did not satisfy the mandatory structural requirements for a cassation complaint, including the detailed description of proceedings and proof of irreparable harm.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 89 § 3 k.p.c.; Art. 4243 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A cassation complaint failing to meet statutory structural requirements, such as a detailed description of proceedings and proof of irreparable harm, is inadmissible and must be rejected without examination of the merits.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt III CNP 26/05 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa J. K. przeciwko M. B. o ustalenie istnienia służebności osobistej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2006 r., na skutek skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 20 stycznia 2005 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2005 r. Sąd Okręgowy w R. oddalił apelację powódki J. K. od wyroku Sądu Rejonowego w P., z dnia 30 czerwca 2004 r. Wyrok Sądu Okręgowego powódka zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 20 stycznia 2005 r. jest ponowną skargą wniesioną przez powódkę od tego samego orzeczenia. Poprzednio powódka wniosła dwie skargi, z których jedna została zwrócona jako niespełniająca wymagań z art. 871 § 1 k.p.c., a druga została odrzucona ze względu na niedopełnienie wymagania przewidzianego w art. 89 § 3 k.p.c. Ponowne wniesienie przez tę samą stronę skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie narusza art. 4243 k.p.c., ponieważ przepis ten ma zastosowanie w stosunku do skarg wniesionych skutecznie, tylko bowiem w przypadku skutecznego wniesienia skargi może dojść do przystąpienia do jej rozpoznania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 1997 r., III CKN 13/97, OSNC 1997, nr 8, poz. 114 i z dnia 25 lipca 2002 r., III CZ 70/02, niepubl.).
Dwie poprzednie skargi powódki nie zostały skutecznie wniesione, zatem art. 4243 k.p.c. nie stoi na przeszkodzie badaniu dopuszczalności skargi wniesionej obecnie. Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków 3 prawnych nie było i nie jest możliwe, wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.
Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine. W skardze powódki opisano jedynie w sposób ogólny postępowanie, które zostało w sprawie przeprowadzone, co jest oczywiście niewystarczające z punktu widzenia art. 4245 § 1 k.p.c. Z tych względów, stwierdziwszy że skarga powódki nie spełnia ustawowych wymagań, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.). jz