Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to lack of proven damage.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal challenging a final judgment for non-compliance with the law. The plaintiff argued that the lower court's decision caused him additional costs and stress, but failed to provide concrete evidence of actual financial loss. The court ruled that such an appeal is only admissible if the plaintiff can prove specific damage occurred, which was not demonstrated in this instance.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for non-compliance with law is inadmissible if the party cannot prove that a final judgment contrary to law caused them actual damage.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt III CNP 5/05 POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa Banku (…) S.A. w P. przeciwko R. P. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 września 2005 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego w L. z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt IX Ga (…), odrzuca skargę. Uzasadnienie Pozwany R. P. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 13 grudnia 2004 r., IX Ga (…), podnosząc m.in., że zaskarżony wyrok „naraża” go na szkodę, dodatkowe koszty i stres.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. A contrario, jeżeli szkoda nie wystąpiła, skarga nie przysługuje. Właśnie z tego względu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza złożenie przez skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia.
W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c., skarżący może powoływać i przedstawiać 2 zarówno dowody, w tym tzw. dowody niedające pewności, jak i inne środki, nieuznawane przez kodeks za dowody (np. pisemne oświadczenia, surogaty doku- mentów itp.) (por. także orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 1951 r., C 398/51, OSN 1951, nr 3, poz. 89). Dla spełnienia wymagania przewidzianego w art. art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. nie wystarcza zatem, jak uczynił to skarżący, złożenie oświadczenia, że zaskarżony wyrok naraża go na szkodę, dodatkowe koszty i stres (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ.).
Z tej przyczyny orzeczono, jak na wstępie (art. 4248 § 1 k.p.c.).