Constitutional Court rejects civil code security request, citing specific constitutional procedure rules.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Constitutional Court of Poland rejected the parliamentary group's request for a security measure to block the President's appointment of the KRRiT Chairman. The court determined that civil procedure code provisions regarding security are inapplicable due to the unique nature of constitutional proceedings. Consequently, the court ruled that only specific temporary measures under the Constitutional Court Act could apply in this context.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 20 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 187 § 2 k.p.c.: Provisions of the civil procedure code regarding security measures are inapplicable in constitutional proceedings due to their inadaptability to the specific nature of reviewing the constitutionality of acts.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
24/2/A/2006 POSTANOWIENIE z dnia 22 lutego 2006 r. Sygn. akt K 4/06 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Safjan – przewodniczący Jerzy Ciemniewski – sprawozdawca Teresa Dębowska-Romanowska Marian Grzybowski Adam Jamróz Wiesław Johann Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska Ewa Łętowska Marek Mazurkiewicz Andrzej Mączyński Janusz Niemcewicz Jerzy Stępień Mirosław Wyrzykowski Marian Zdyb Bohdan Zdziennicki, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lutego 2006 r., wniosku grupy posłów o zabezpieczenie powództwa na podstawie art. 187 § 2 i/lub art. 730 w związku z art. 732 oraz art. 755 § 1 k.p.c., a także w związku z art. 20 i art. 32 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym oraz w związku z art. 10 ust. 1 i 2 Konstytucji, złożonego wraz z wnioskiem z dnia 2 lutego 2006 r. o zbadanie zgodności ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych właściwych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji (Dz.
U. Nr 267, poz. 2258) z Konstytucją, p o s t a n a w i a: nie uwzględnić wniosku o zabezpieczenie powództwa. UZASADNIENIE: I Grupa posłów na Sejm V kadencji wraz z wnioskiem złożonym 2 lutego 2006 r. do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie przepisów ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych właściwych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji (Dz. U. Nr 267, poz. 2258) wniosła o zabezpieczenie powództwa, poprzez zakazanie Prezydentowi RP powoływania Przewodniczącego KRRiT w trybie art. 6 pkt 2 lit. b powołanej ustawy.
Jako podstawę prawną wniosku o zabezpieczenie wskazano art. 187 § 2 i/lub art. 730 w związku z art. 732 oraz art. 755 § 1 k.p.c., a także w związku z art. 20 i art. 32 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym oraz w związku z art. 10 ust. 1 i 2 Konstytucji. II Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 20 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) w sprawach nie uregulowanych w ustawie do postępowania przed Trybunałem stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania cywilnego.
Odpowiednie stosowanie przepisów kodeksu postępowania cywilnego oznacza, że niektóre z tych przepisów w ogóle nie znajdują zastosowania bądź z uwagi na odmienną regulację danego zagadnienia w ustawie o Trybunale Konstytucyjnym, bądź z powodu ich nieadekwatności (bezprzedmiotowości) w tym postępowaniu. Nie budzi przy tym wątpliwości fakt, że odesłanie do art. 20 ustawy ma charakter pomocniczy (zob. A. Zieliński, Zakres stosowania przepisów kodeksu postępowania cywilnego w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym, „Palestra” z. 7-8/1998, s. 54;
Z. Czeszejko-Sochacki, L. Garlicki, J. Trzciński, Komentarz do ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, Warszawa 1999, s. 79; M. Masternak-Kubiak, Procedura postępowania w sprawie skargi konstytucyjnej [w:] J. Trzciński red., Skarga konstytucyjna, Warszawa 2000, s. 171). Jak podkreślił Trybunał Konstytucyjny w postanowieniu z 17 lipca 2003 r., sygn. K 13/02: „Formuła «odpowiedniego» (mutatis mutandis) stosowania przepisów kodeksu postępowania cywilnego nakazuje – mocą postanowienia ustawy o Trybunale Konstytucyjnym – uwzględnienie, w zakresie i w sposobie sięgania po instytucje i procedury regulowane w tym kodeksie, specyfiki i funkcji postępowania przed Trybunałem, w tym zwłaszcza odmienności rozstrzygania i orzekania o zgodności aktów prawa z Konstytucją (i z aktami wyższej mocy prawnej).
Sądzić należy, że instytucje i reguły postępowania stosowane w sądowym postępowaniu cywilnym mogą – w oparciu o dyspozycję art. 20 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym – znaleźć zastosowanie do postępowania przed Trybunałem tylko o tyle, o ile pozwala na to specyfika orzekania przez Trybunał Konstytucyjny oraz spraw będących przedmiotem kognicji i rozstrzygania Trybunału” (OTK ZU nr 6/A/2003, poz. 72, s. 847). Zgodnie z art. 187 § 2 k.p.c. pozew może zawierać m.in. wniosek o zabezpieczenie powództwa. Udzielenia zabezpieczenia można zażądać w każdej sprawie cywilnej, podlegającej rozstrzygnięciu przez sąd lub sąd polubowny (art. 730 § 1 k.p.c.).
Szczególny charakter postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym powoduje, że przepisy kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu zabezpieczającym są nieadekwatne do niniejszego postępowania (por. postanowienie TK z 24 października 2001 r., sygn. SK 28/01, OTK ZU nr 1/A/2002, poz. 8, s. 118). Powołane przez wnioskodawców przepisy służą zabezpieczeniu roszczeń, których można dochodzić przed sądem powszechnym lub przed sądem polubownym (art. 730 w związku z art. 732 i art. 755 k.p.c.). Z oczywistych względów wskazane przepisy nie znajdują zastosowania w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym, którego kognicja obejmuje badanie aktów normatywnych pod kątem zgodności z przepisami Konstytucji.
Stwierdzając niedopuszczalność zastosowania w niniejszej sprawie powołanych przez wnioskodawców przepisów kodeksu postępowania cywilnego, Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że ustawa o TK przewiduje możliwość wydania przez Trybunał Konstytucyjny postanowienia tymczasowego w związku z toczącym się przed Trybunałem postępowaniem. Regulacja ta ma jednak zastosowanie tylko w sprawach skarg konstytucyjnych. Zgodnie z art. 50 ust. 1 ustawy o TK, Trybunał może wydać postanowienie tymczasowe o zawieszeniu lub wstrzymaniu wykonania orzeczenia w sprawie, której skarga dotyczy, jeżeli wykonanie wyroku, decyzji lub innego rozstrzygnięcia mogłoby spowodować skutki nieodwracalne, wiążące się z dużym uszczerbkiem dla skarżącego lub gdy przemawia za tym ważny interes publiczny lub inny ważny interes skarżącego.
Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.