Legislator Jurisprudence & Législation
DE FR IT EN
Analyser dans Legislator
Ts 33/00 Généré par l'IA

Constitutional Court dismissed appeal for procedural review as only normative acts are reviewable.

Numéro de cause Ts 33/00
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)
Ouvrir la source officielle Version Markdown lisible par machine (.md)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Constitutional Court rejected an appeal against a prior decision refusing to continue a constitutional complaint. The complainant argued that courts violated Article 45 of the Constitution by failing to cite the specific legal basis for their final judgment. The Court ruled that constitutional complaints can only challenge the constitutionality of normative acts, not the procedural correctness of individual court rulings.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 79 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 45 Konstytucji RP: Constitutional complaints may only challenge the constitutionality of normative acts, not the procedural correctness of individual court judgments.

Mots-clés

Généré par l'IA
constitutional complaint normative act procedural review individual judgment Article 79 Constitution just trial competence scope

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 79 ust. 1 Konstytucji RP
Art. 45 Konstytucji RP
zarzucono organom rozpoznającym sprawę skarżącego naruszenie art. 45 konstytucji statuującego zasadę sprawiedliwego i bezstronnego rozpatrzenia sprawy, a także dopuszczenie się szeregu uchybień zarówno w zakresie prawa procesowego, jak i materialnego.
art. 45 konstytucji
zarzucono organom rozpoznającym sprawę skarżącego naruszenie art. 45 konstytucji statuującego zasadę sprawiedliwego i bezstronnego rozpatrzenia sprawy, a także dopuszczenie się szeregu uchybień zarówno w zakresie prawa procesowego, jak i materialnego.
art. 45 Konstytucji RP
zarzucono organom rozpoznającym sprawę skarżącego naruszenie art. 45 konstytucji statuującego zasadę sprawiedliwego i bezstronnego rozpatrzenia sprawy, a także dopuszczenie się szeregu uchybień zarówno w zakresie prawa procesowego, jak i materialnego.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
Ts 156/98
Constitutional complaint dismissed for missing statutory deadline and failure to identify specific challenged law.
Ts 46/99
Constitutional complaint dismissed for failure to specify normative acts and violated constitutional rights as required by law.
Ts 136/99
Constitutional complaint dismissed for seeking review of a court judgment instead of the underlying law.
Ts 113/99
Constitutional complaint dismissed for failure to specify violated statutory provisions and constitutional rights.
Ts 137/99
Constitutional complaint dismissed for failure to link tax law to pension decision and missing filing deadline.
Ts 56/99
Constitutional complaint dismissed for failure to allege unconstitutionality of a normative act.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

223 POSTANOWIENIE z dnia 25 sierpnia 2000 r. Sygn. Ts 33/00 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jadwiga Skórzewska-Łosiak – przewodnicząca Janusz Trzciński – sprawozdawca Jerzy Ciemniewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 21 czerwca 2000 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Jana S., p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Jana S. z 25 lutego 2000 r. zarzucono organom rozpoznającym sprawę skarżącego naruszenie art. 45 konstytucji statuującego zasadę sprawiedliwego i bezstronnego rozpatrzenia sprawy, a także dopuszczenie się szeregu uchybień zarówno w zakresie prawa procesowego, jak i materialnego.

Pomimo wezwania do uzupełnienia braków skarżący nie wskazał przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, będących podstawą wydania ostatecznego rozstrzygnięcia, w stosunku do których usprawiedliwione byłoby, jego zdaniem, wysunięcie zarzutu niekonstytucyjności. Biorąc powyższe pod uwagę Trybunał postanowieniem z 21 czerwca 2000 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Na postanowienie to pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, w którym ponownie wskazał na rażące naruszenia zarówno prawa procesowego, jak i materialnego, których dopuściły się orzekające w sprawie sądy, naruszając przez to zawarte w art. 45 Konstytucji RP prawo do sprawiedliwego i bezstronnego procesu sądowego.

Rozpatrując wniesione zażalenie, Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione. Skarżący powtórzył w nim zarzuty zawarte wcześniej w skardze konstytucyjnej, których przedmiotem jest nie niekonstytucyjność aktu prawnego będącego podstawą rozstrzygnięcia naruszającego konstytucyjne prawa lub wolności skarżącego, ile niezgodne z prawem postępowanie sądów orzekających w sprawie. Artykuł 79 konstytucji stanowi, iż przedmiotem skargi konstytucyjnej jest zarzut niekonstytucyjności przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie których ostatecznie rozstrzygnięto o prawach lub wolnościach konstytucyjnych przysługujących skarżącemu.

Także z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego (postanowienia z: 26 lutego 1999 r., Ts 156/98, OTK ZU Nr 5/1999, poz. 105; 29 listopada 1999 r., Ts 46/99, OTK ZU Nr 7/1999, poz. 193; 7 października 1999 r., Ts 136/99, OTK ZU Nr 7/1999, poz. 198; 11 października 1999 r., Ts 113/99 OTK ZU 1/2000, poz. 24; 29 grudnia 1999 r., Ts 137/99, OTK ZU 1/2000, poz.

37) wynika jednoznacznie, iż przedmiotem kontroli Trybunału Konstytucyjnego w drodze skargi konstytucyjnej mogą być nie akty stosowania prawa, a więc prawomocne orzeczenia lub ostateczne decyzje zapadłe w indywidualnych sprawach, tylko akty normatywne na podstawie których rozstrzygnięcia te zostały wydane. Trybunał Konstytucyjny podkreślał wielokrotnie (np. postanowienie z 21 czerwca 1999 r., sygn. Ts 56/99, OTK ZU Nr 6/1999, poz. 143), iż kontrola prawidłowości postępowania organów orzekających – w tym sądów, nie wchodzi w zakres jego kompetencji. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny uznał za w pełni uzasadnione postanowienie z 21 czerwca 2000 r. o odmowie nadania dalszego biegu niniejszej skardze i nie uwzględnił zażalenia złożonego na to postanowienie.