Legislator Jurisprudence & Législation
K 20/97 Généré par l'IA

Constitutional review dismissed because the group of 50 deputies supporting the petition no longer met the threshold after the parliamentary term ended.

Numéro de cause K 20/97
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Date de la décision
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Constitutional Court dismissed the petition to declare specific provisions of the Privatization Act unconstitutional. The petition was initiated by 51 deputies but the parliamentary term concluded before the Court could rule, resulting in only 31 deputies remaining from the original group. The Court held that under the 1985 Constitutional Court Act, the requirement for 50 supporting deputies applies continuously until a final decision is rendered.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 22 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 1985 r.; The requirement for a group of at least 50 deputies to support a petition for constitutional review applies continuously until the Court's decision, and a reduction in the number of supporting deputies below the threshold due to the expiration of the parliamentary term renders the petition inadmissible.

Mots-clés

Généré par l'IA
Constitutional Court Act 1985 Constitutional review petition deputies threshold requirement parliamentary term expiration inadmissibility of petition

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 1a ust. 1 i 2, art. 3 ust. 2, art. 33 ust. 3, art. 39 ust. 3, art. 51 ust. 1 pkt. 2 i ust 2, art. 54 ust. 2 oraz art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych
o stwierdzenie niezgodności: – art. 1a ust. 1 i 2, art. 3 ust. 2, art. 33 ust. 3, art. 39 ust. 3, art. 51 ust. 1 pkt. 2 i ust 2, art. 54 ust. 2 oraz art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz.U.
Art. 1 ust. 2 pkt 1c i 2, art. 26 ust. 2, art. 28 i 29, art. 39 ust. 1 pkt 3 oraz art. 41 ust. 3 i 5 ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych
o stwierdzenie niezgodności: – art. 1a ust.
Art. 90 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Uzasadnienie: W myśl art. 90 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.
Art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Zmniejszenie się liczby posłów popierających wniosek poniżej 50 albo utrata mandatów przez wnioskodawców na skutek upływu kadencji Sejmu powoduje niemożność rozpoznania wniosku w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 22 ust.
Art. 238 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r.
zakończyła się II kadencja i jednocześnie rozpoczęła się III kadencja Sejmu – stosownie do art. 238 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. w związku z art.
Art. 4 ust. 2 Ustawy Konstytucyjnej z 17 października 1992 r.
1 pkt 3 oraz art. 41 ust.
art. 238 ust. 1 Konstytucji
zakończyła się II kadencja i jednocześnie rozpoczęła się III kadencja Sejmu – stosownie do art. 238 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie z 17 sierpnia 1993 r., sygn. K. 2/93

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

57 POSTANOWIENIE z dnia 12 listopada 1997 r. Sygn. akt K. 20/97 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Sokolewicz – przewodniczący Tomasz Dybowski – sprawozdawca Stefan J. Jaworski Wojciech Łączkowski Jadwiga Skórzewska-Łosiak po wstępnym rozpatrzeniu 12 listopada 1997 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku grupy posłów z 24 kwietnia 1997 r. o stwierdzenie niezgodności: – art. 1a ust. 1 i 2, art. 3 ust. 2, art. 33 ust. 3, art. 39 ust. 3, art. 51 ust. 1 pkt. 2 i ust 2, art. 54 ust. 2 oraz art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz.U. z 1996 r.

Nr 118, poz. 560 ze zmianami) z art. 1 Ustawy Konstytucyjnej z 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym, a także z art. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 tejże Ustawy Konstytucyjnej, – art. 1 ust. 2 pkt 1c i 2, art. 26 ust. 2, art. 28 i 29, art. 39 ust. 1 pkt 3 oraz art. 41 ust. 3 i 5 tejże ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych z art. 1, 6, 7 i 67 pozostawionych w mocy przepisów konstytucyjnych p o s t a n o w i ł: umorzyć postępowanie w sprawie.

Uzasadnienie: W myśl art. 90 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) postępowanie w sprawie niniejszej, jako wszczęte przed wejściem w życie tejże ustawy, toczy się według przepisów obowiązujących w dacie wszczęcia postępowania, a więc według ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (tekst jednolity z 1991 r. Dz.U. Nr 109, poz. 470 ze zmianami; dalej: ustawa o TK z 1985 r.), uchylonej z dniem 17 października 1997 r. W myśl art. 22 ust. 1 ostatnio wymienionej ustawy prawo wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie zgodności aktu ustawodawczego z konstytucją przysługuje grupie co najmniej 50 posłów.

Unormowanie to oznacza, że wniosek musi być popierany przez co najmniej 50 posłów aż do chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Zmniejszenie się liczby posłów popierających wniosek poniżej 50 albo utrata mandatów przez wnioskodawców na skutek upływu kadencji Sejmu powoduje niemożność rozpoznania wniosku w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 22 ust. 1 ustawy o TK z 1985 r. Takie stanowisko zajmował Trybunał Konstytucyjny w czasie przerwy między I a II kadencją Sejmu w sprawach wszczętych na wniosek posłów I kadencji Sejmu, a nie zakończonych przed jej upływem (por. np. postanowienie z 17 sierpnia 1993 r., sygn.

K. 2/93, OTK w 1993 r., cz. II, poz. 30). Wniosek w niniejszej sprawie został wniesiony w toku II kadencji Sejmu przez grupę 51 posłów. W czasie trwania postępowania w niniejszej sprawie przed Trybunałem Konstytucyjnym, 20 października 1997 r. zakończyła się II kadencja i jednocześnie rozpoczęła się III kadencja Sejmu – stosownie do art. 238 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. w związku z art. 4 ust. 2 dotychczas obowiązującej Ustawy Konstytucyjnej z 17 października 1992 r. oraz w związku zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 października 1997 r. w sprawie zwołania pierwszego posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (MP Nr 67, poz. 654).

Ze względu na brak przerwy między II a III kadencją można byłoby przyjąć ciągłość istnienia zbiorowego wnioskodawcy stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o TK z 1985 r. tylko w sytuacji, gdyby co najmniej 50 sygnatariuszy wniosku zostało wybranych na posłów III kadencji. Tymczasem porównanie listy sygnatariuszy wniosku z listą posłów III kadencji (obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 25 września 1997 r. o wynikach wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych 21 września 1997 r., MP Nr 64, poz. 620) pozwala stwierdzić, że 20 spośród 51 sygnatariuszy wniosku nie jest posłami III kadencji, zatem liczba posłów popierających wniosek zmniejszyła się do 31.

Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.