Supreme Court dismisses retrial request regarding the admissibility of a pardon procedure as procedurally inadmissible.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to examine the defendant's request for a retrial concerning the admissibility of a pardon procedure. The defendant argued for a retrial based on specific articles of the Criminal Procedure Code, but the Court determined that such proceedings fall outside the scope of the retrial chapter. Consequently, the Court left the request without consideration and noted the inadmissibility of initiating a retrial on this specific legal issue.
Legislator headnote
AI generatedArt. 547 § 1 k.p.k.; Art. 430 § 1 k.p.k.; Art. 545 § 1 k.p.k.: A retrial procedure cannot be conducted regarding the admissibility of initiating a pardon procedure, as such matters do not fall within the scope of the retrial chapter of the Criminal Procedure Code.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
V KO 128/25 POSTANOWIENIE Dnia 30 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie T.G. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 lipca 2025 r. sygnalizacji skazanego co do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 10 kwietnia 2025 r., sygn. akt II AKz 268/25, na podstawie art. 547 § 1 k.p.k. w zw. z art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. postanowił: pozostawić bez rozpoznania wniosek skazanego i sygnalizację istnienia podstaw do wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 10 kwietnia 2025 r. w sprawie II KZ 268/25, wobec niedopuszczalności prowadzenia postępowania o wznowienie postępowania w kwestii dopuszczalności wszczęcia postępowania wznowieniowego w przedmiocie ułaskawienia. [WB] UZASADNIENIEW piśmie z dnia 21 marca 2025 r. skazany złożył oświadczenia, których treścią było żądanie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku w sprawie II AKz 268/25, przy czym w treści tego pisma wskazał ponadto, iż dostrzega potrzebę wznowienia tego postępowania „na zasadzie art. 9 § 2 k.p.k., art. 4 k.p.k. i art. 6 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k.”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek skazanego, którego istotą jest wznowienie postępowania, w którym Sąd Apelacyjny w Gdańsku w sprawie II AKz 268/25 stwierdził niemożność prowadzenia postępowania wznowieniowego w przedmiocie postępowania ułaskawieniowego, nie powinien zostać przyjęty przez przewodniczącego wydziału, a skazany treścią zarządzenia powinien zostać poinformowany, że postępowanie wznowieniowe nie może się toczyć w zakresie postępowania ułaskawieniowego. Jest bowiem jasne, że postępowanie w przedmiocie ułaskawienia nie wchodzi w zakres procedury opisanej w rozdziale 59 Kodeksu postępowania karnego (por. postanowienie SN z dnia 28 stycznia 2015 r., V KZ 55/14).
Skoro jednak wniosek przyjęto i nie wydano zarządzenia, o którym mowa w art. 530 § 2 k.p.k., to Sąd Najwyższy musiał pozostawić bez rozpoznania ten wniosek (czyli nie mógł go rozpoznać merytorycznie) i oczywiście także sygnalizowaną w nim potrzebę wznowienia postępowania z urzędu. Z tych powodów orzeczono jak w postanowieniu. [WB][a.ł]