Supreme Court dismisses appeal for retrial due to failure to file appeal within statutory time limits.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision rejecting a request for a retrial. The appellant argued that the deadline for filing the appeal should be extended because a court-appointed lawyer was established after the initial deadline had passed. The court ruled that the statutory time limit for appeals does not extend merely because a lawyer is appointed later, and since no separate request for time extension was filed, the appeal was untimely.
Legislator headnote
AI generatedArt. 394 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; The appointment of a lawyer by the court after the expiration of the appeal period does not extend the deadline for filing the appeal, and the appellant must separately request an extension of time.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 3/10
POSTANOWIENIE
Dnia 25 lutego 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Kazimierz Zawada
SSN Dariusz Dończyk
w sprawie ze skargi S. Ż.
o
wznowienie
postępowania
zakończonego
prawomocnym
wyrokiem
Sądu
Apelacyjnego
z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…)
w sprawie z powództwa S. Ż.
przeciwko Skarbowi Państwa - Urzędowi Skarbowemu w W.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 25 lutego 2010 r.,
zażalenia S. Ż.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w W.
z dnia 22 października 2009 r., sygn. akt I ACa (…),
1. oddala zażalenie;
2. nie obciąża S. Ż. kosztami postępowania zażaleniowego;
3. oddala wniosek adwokata R. T. o przyznanie mu kosztów nieopłaconej
pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 października 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił
zażalenie wniesione na postanowienie tego Sądu z dnia 1 września 2009 r., odrzucające
skargę powoda o wznowienie postępowania (w sprawie I C (…)/08 i w sprawie I ACa
(…)/09). Wnoszący zażalenie pełnomocnik powoda (ustanowiony z urzędu) nie
dochował bowiem wymaganego, tygodniowego terminu do wniesienia takiego zażalenia
(art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 394 § 2 k.p.c.). Wniosek powoda o przywrócenie terminu do
złożenia wspomnianego zażalenia został zwrócony zgodnie z art. 87 1 § 1 k.p.c. w zw. z
art. 130 § 5 k.p.c.
W zażaleniu na postanowienie z dnia 22 października 2009 r. pełnomocnik
powoda wnosił o jego uchylenie. Wyjaśniając okoliczności złożenia zażalenia na
postanowienie z dnia 1 września 2009 r., skarżący stwierdził, że w dniu 9 października
2009 r. doręczono pełnomocnikowi powoda pismo ORA, wyznaczającej powodowi
adwokata z urzędu, przy czym pełnomocnik ten w dniu 16 października 2009 r., czyli w
terminie określonym w art. 394 § 2 k.p.c. od ustanowienia go takim pełnomocnikiem,
złożył wspomniane zażalenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek powoda
o przywrócenie
terminu
do
wniesienia zażalenia
na
postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 1 września 2009 r. odrzucające skargę o
wznowienie postępowania został zwrócony zgodnie z art. 87 1 § 1 k.p.c. w zw. z art. 130
§ 5 k.p.c. (art. 45 i 53 akt sprawy). Wspomniane postanowienie zostało doręczone
powodowi dnia 18 września 2009 r. i od tego dnia zaczął biec termin siedmiodniowy
przewidziany w art. 394 § 2 k.p.c.
Postanowieniem z dnia 21 września 2009 r. ustanowiono dla powoda
pełnomocnika z urzędu, którego miała wskazać Okręgowa Rada Adwokacka w W.
Ustanowiony z urzędu pełnomocnik wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 1
września 2009 r. w dniu 16 października 2009 r. Jak wspomniano, termin do wniesienia
tego zażalenia należało określać zgodnie z art. 394 § 2 k.p.c. w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c.
i biegł on od dnia doręczenia postanowienia powodowi (tj. od dnia 18 września 2009 r.).
W orzecznictwie Sądu Najwyższego prezentowane jest trafne stanowisko, zgodnie z
którym bieg terminu do wniesienia zażalenia nie ulega przerwaniu ani przedłużeniu ze
względu na złożenie przez stronę wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a
ustanowienie takiego pełnomocnika po upływie terminu do wniesienia zażalenia może
stanowić
jedynie
okoliczność
uzasadniającą
przywrócenie
terminu
(tak
np.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2001 r., IV CZ 53/01, niepubl.;
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2007 r., I PZ 1/07, OSNP 2008, nr
13/14, poz. 195; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2008 r., I CZ
137/07, niepubl.; ostatnio – zob. np. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 17
lutego 2009 r. III CZP 117/08, OSNC 2009, z. 7-8, poz. 91).
Jeżeli zatem ustanowiony z urzędu pełnomocnik zamierzał wnieść zażalenie na
postanowienie odrzucającego skargę o wznowienie postępowania po upływie terminu
przewidzianego w art. 394 § 2 k.p.c. w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c., to wraz z takim
zażaleniem powinien był złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego
środka odwoławczego (art. 168 k.p.c.). Wniosek taki nie został jednak złożony (por.
treść zażalenia z dnia 14 października 2009 r.). W takiej sytuacji Sąd Apelacyjny miał
uzasadnione podstawy do odrzucenia zażalenia na postanowienia tego Sądu z dnia 1
września 2009 r. z racji niezachowania terminu przewidzianego w art. 394 § 2 k.p.c.
Dlatego Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda jako nieuzasadnione (art. 398 14 k.p.c.
w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).