Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the total value of individual inheritance claims does not meet the statutory threshold.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant against a final judgment awarding inheritance shares to multiple plaintiffs. The defendant incorrectly calculated the subject matter value by summing all individual awards, whereas the law requires each plaintiff's claim to independently exceed the statutory threshold. The court ruled that formal co-plaintiffs in inheritance cases lack a material legal bond, meaning their separate claims must be evaluated individually for admissibility.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 2 k.p.c.; Art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 4 ust. 1 u.k.s.c.: In inheritance disputes, formal co-plaintiffs lack a material legal bond, requiring the subject matter value to be calculated per individual claim rather than cumulatively.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 524/12
POSTANOWIENIE
Dnia 28 sierpnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Bogumiła Ustjanicz
w sprawie z powództwa A. S. i in. ,
przeciwko L. K.
o zachowek,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 sierpnia 2013 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanej
od wyroku Sądu Okręgowego w C.
z dnia 12 czerwca 2012 r.,
odrzuca skargę kasacyjną; zasądza od pozwanej tytułem
kosztów postępowania kasacyjnego kwoty po 600 zł (sześćset)
na rzecz A. S. i T. S., kwoty po 1200 zł (jeden tysiąc dwieście) na
rzecz J. L. i G. R. oraz kwotę 300 zł (trzysta) na rzecz M. K.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w C. oddalił apelację pozwanej od
wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 16 lutego 2012 r., którym zasądzono od
pozwanej na rzecz powodów: A. S. kwotę 9930,55 zł, T. S. kwotę 9930,55 zł, M. K.
kwotę 4965,27 zł, J. L. kwotę 13240,74 zł, G. R. kwotę 13240,74 zł tytułem
zachowków, z ustawowymi odsetkami odnośnie każdej z tych kwot od dnia 6
sierpnia 2010 r. Pozwana wniosła skargę kasacyjną, w której wskazała jako
wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 51308 zł, stanowiącą sumę kwot
zasądzonych każdej z powódek.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Dopuszczalność skargi kasacyjnej od wydanego przez sąd drugiej instancji
prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo
umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie o prawa majątkowe,
uzależniona została od wartości przedmiotu zaskarżenia, określonej w art. 398 2
k.p.c. W odniesieniu do wymienionych rodzajów orzeczeń wydanych w sprawach
cywilnych, według stanu prawnego obowiązującego do dnia 3 maja 2012 r.,
mającego zastosowanie w sprawie, wartość ta oznaczona została na kwotę co
najmniej 50000 zł. W razie podmiotowej kumulacji po stronie powodowej lub
pozwanej wartość praw lub zobowiązań dotyczących każdego podmiotu podlega
zliczeniu jedynie w przypadku łączącego ich współuczestnictwa materialnego;
istnienia pomiędzy nimi więzi o charakterze materialnoprawnym. Nie dochodzi do
tego w wypadku współuczestnictwa formalnego, które w istocie stanowi połączenie
w jednej sprawie samodzielnych roszczeń lub zobowiązań każdego podmiotu.
Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c. do współuczestnictwa formalnego dochodzi, gdy
w charakterze powodów lub pozwanych występuje kilka osób, a przedmiot sporu
stanowią roszczenia lub zobowiązania jednego rodzaju, oparte na jednakowej
podstawie faktycznej i prawnej, jeżeli ponadto właściwość sądu jest uzasadniona
dla każdego z roszczeń lub z zobowiązań z osobna, jak też dla wszystkich
wspólnie. Na odrębne traktowanie każdego współuczestnika formalnego wskazuje
również art. 4 ust. 1 u.k.s.c., przewidując obowiązek uiszczenia opłaty sądowej
oddzielnie od swojego roszczenia lub zobowiązania.
Współuczestnictwo
osób
dochodzących
roszczeń
o
zachowek
jest
współuczestnictwem formalnym, nie zachodzi pomiędzy nimi więź o charakterze
materialnoprawnym, łączy je natomiast jednorodzajowość samodzielnych roszczeń
oraz jednakowa podstawa faktyczna i prawna. Takie zapatrywanie wyrażone
zostało również w postanowieniach Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2012 r.,
II CZ 143/11, niepubl. i z dnia 23 maja 2012 r., II CSK 705/11, niepubl., które
podziela Sąd Najwyższy w rozpatrywanej sprawie, jako odpowiadające istocie
uprawnień i zobowiązań wynikających z prawa do zachowku.
Zakres zaskarżenia objęty skargą kasacyjną pozwanej dotyczy zasądzenia
na rzecz powódek wskazanych kwot, które zostały przez nią zliczone, podczas gdy
świadczenie przyznane każdej z powódek jest niższe od 50000 zł. Błędnie zatem
pozwana określiła wartość przedmiotu zaskarżenia, którą jest wartość każdego
ze świadczeń zasądzonych prawomocnie w odniesieniu do każdej z powódek.
Z
tych
przyczyn
skarga
niedopuszczalna, na podstawie
kasacyjna
podlegała
odrzuceniu
jako
art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. Na zasadzie
odpowiedzialności za wynik sprawy na tym etapie postępowania, stosownie do art.
98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 398 21 k.p.c., Sąd Najwyższy zasądził na rzecz
powódek koszty postępowania kasacyjnego odpowiednio do kwestionowanej
wartości ich świadczeń.
es