Legislator Case Law & Legislation
V CSK 524/12 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the total value of individual inheritance claims does not meet the statutory threshold.

Case Number V CSK 524/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant against a final judgment awarding inheritance shares to multiple plaintiffs. The defendant incorrectly calculated the subject matter value by summing all individual awards, whereas the law requires each plaintiff's claim to independently exceed the statutory threshold. The court ruled that formal co-plaintiffs in inheritance cases lack a material legal bond, meaning their separate claims must be evaluated individually for admissibility.

Legislator headnote

AI generated

Art. 398 § 2 k.p.c.; Art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 4 ust. 1 u.k.s.c.: In inheritance disputes, formal co-plaintiffs lack a material legal bond, requiring the subject matter value to be calculated per individual claim rather than cumulatively.

Keywords

AI generated
inheritance shares cassation admissibility subject matter value formal co-plaintiffs material legal bond statutory threshold civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 398 § 2 k.p.c.
uzależniona została od wartości przedmiotu zaskarżenia, określonej w art. 398 2
Art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c. do współuczestnictwa formalnego dochodzi, gdy
Art. 4 ust. 1 u.k.s.c.
również art. 4 ust. 1 u.k.s.c., przewidując obowiązek uiszczenia opłaty sądowej
art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c
Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 524/12

POSTANOWIENIE

Dnia 28 sierpnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa A. S. i in. ,

przeciwko L. K.

o zachowek,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 sierpnia 2013 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanej

od wyroku Sądu Okręgowego w C.

z dnia 12 czerwca 2012 r.,

odrzuca skargę kasacyjną; zasądza od pozwanej tytułem

kosztów postępowania kasacyjnego kwoty po 600 zł (sześćset)

na rzecz A. S. i T. S., kwoty po 1200 zł (jeden tysiąc dwieście) na

rzecz J. L. i G. R. oraz kwotę 300 zł (trzysta) na rzecz M. K.

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w C. oddalił apelację pozwanej od

wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 16 lutego 2012 r., którym zasądzono od

pozwanej na rzecz powodów: A. S. kwotę 9930,55 zł, T. S. kwotę 9930,55 zł, M. K.

kwotę 4965,27 zł, J. L. kwotę 13240,74 zł, G. R. kwotę 13240,74 zł tytułem

zachowków, z ustawowymi odsetkami odnośnie każdej z tych kwot od dnia 6

sierpnia 2010 r. Pozwana wniosła skargę kasacyjną, w której wskazała jako

wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 51308 zł, stanowiącą sumę kwot

zasądzonych każdej z powódek.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Dopuszczalność skargi kasacyjnej od wydanego przez sąd drugiej instancji

prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo

umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie o prawa majątkowe,

uzależniona została od wartości przedmiotu zaskarżenia, określonej w art. 398 2

k.p.c. W odniesieniu do wymienionych rodzajów orzeczeń wydanych w sprawach

cywilnych, według stanu prawnego obowiązującego do dnia 3 maja 2012 r.,

mającego zastosowanie w sprawie, wartość ta oznaczona została na kwotę co

najmniej 50000 zł. W razie podmiotowej kumulacji po stronie powodowej lub

pozwanej wartość praw lub zobowiązań dotyczących każdego podmiotu podlega

zliczeniu jedynie w przypadku łączącego ich współuczestnictwa materialnego;

istnienia pomiędzy nimi więzi o charakterze materialnoprawnym. Nie dochodzi do

tego w wypadku współuczestnictwa formalnego, które w istocie stanowi połączenie

w jednej sprawie samodzielnych roszczeń lub zobowiązań każdego podmiotu.

Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c. do współuczestnictwa formalnego dochodzi, gdy

w charakterze powodów lub pozwanych występuje kilka osób, a przedmiot sporu

stanowią roszczenia lub zobowiązania jednego rodzaju, oparte na jednakowej

podstawie faktycznej i prawnej, jeżeli ponadto właściwość sądu jest uzasadniona

dla każdego z roszczeń lub z zobowiązań z osobna, jak też dla wszystkich

wspólnie. Na odrębne traktowanie każdego współuczestnika formalnego wskazuje

również art. 4 ust. 1 u.k.s.c., przewidując obowiązek uiszczenia opłaty sądowej

oddzielnie od swojego roszczenia lub zobowiązania.

Współuczestnictwo

osób

dochodzących

roszczeń

o

zachowek

jest

współuczestnictwem formalnym, nie zachodzi pomiędzy nimi więź o charakterze

materialnoprawnym, łączy je natomiast jednorodzajowość samodzielnych roszczeń

oraz jednakowa podstawa faktyczna i prawna. Takie zapatrywanie wyrażone

zostało również w postanowieniach Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2012 r.,

II CZ 143/11, niepubl. i z dnia 23 maja 2012 r., II CSK 705/11, niepubl., które

podziela Sąd Najwyższy w rozpatrywanej sprawie, jako odpowiadające istocie

uprawnień i zobowiązań wynikających z prawa do zachowku.

Zakres zaskarżenia objęty skargą kasacyjną pozwanej dotyczy zasądzenia

na rzecz powódek wskazanych kwot, które zostały przez nią zliczone, podczas gdy

świadczenie przyznane każdej z powódek jest niższe od 50000 zł. Błędnie zatem

pozwana określiła wartość przedmiotu zaskarżenia, którą jest wartość każdego

ze świadczeń zasądzonych prawomocnie w odniesieniu do każdej z powódek.

Z

tych

przyczyn

skarga

niedopuszczalna, na podstawie

kasacyjna

podlegała

odrzuceniu

jako

art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. Na zasadzie

odpowiedzialności za wynik sprawy na tym etapie postępowania, stosownie do art.

98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 398 21 k.p.c., Sąd Najwyższy zasądził na rzecz

powódek koszty postępowania kasacyjnego odpowiednio do kwestionowanej

wartości ich świadczeń.

es