Supreme Court dismisses appeal for legal review due to lack of proven damage and procedural timing errors.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the creditor's appeal challenging a final ruling on property disclosure. The creditor argued a violation of Article 399 of the Civil Procedure Code but failed to prove actual damage as required by Article 4245. Furthermore, the appeal was procedurally inadmissible because it targeted an interlocutory order rather than the final judgment concluding the proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c. An appeal for review of a final judgment is inadmissible if no damage was caused and if the judgment targeted is not the final one concluding the proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 91/07
POSTANOWIENIE
Dnia 10 lipca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz
w sprawie ze skargi MJ
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 16 listopada 2006 r., sygn. akt [...]
w sprawie ze skargi MJ
o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w T., sygn. akt [...],
z wniosku MJ
przy uczestnictwie AO
o wyjawienie majątku,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lipca 2007 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2006 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił
zażalenie wierzyciela od postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 1 sierpnia
2006 r. w sprawie o wznowienie postępowania o wyjawienie majątku.
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia wierzyciel MJ zarzucił naruszenie art. 399 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c.,
skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
przysługuje
tylko
wtedy,
gdy
przez
wydanie
prawomocnego
orzeczenia
niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Jeżeli zatem szkoda
nie wystąpiła, skarga nie przysługuje. Właśnie z tego względu wśród tzw.
konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia
wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza złożenie przez
skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju
i rozmiaru - oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia. W tym celu, w związku
z treścią art. 243 k.p.c., skarżący może powoływać i przedstawiać zarówno
dowody, jak i inne środki, nieuznawane przez kodeks za dowody, np. pisemne
oświadczenia, surogaty dokumentów itp. (por. postanowienia Sądu Najwyższego
z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, Biul. SN 2005, nr 10, s. 14 oraz z dnia
23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl.). Skarżący nie spełnił wymagania z art.
4245 § 1 pkt 4 k.p.c., ponieważ opisanego elementu konstrukcyjnego skarga
wierzyciela w ogóle nie zawiera.
Wniesiona przez wierzyciela skarga jest niedopuszczalna także z innej
przyczyny. Zgodnie z art. 4241 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia przysługuje - z przewidzianymi ograniczeniami - od
orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Takim orzeczeniem nie jest
postanowienie dotyczące oddalenia zażalenia od postanowienia odrzucającego
skargę o wznowienie postępowania o wyjawienie majątku. Postępowanie
o wyjawienie majątku jest incydentalnym postępowaniem „wspomagającym”
postępowanie egzekucyjne.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 424 8 § 1
k.p.c.).