Supreme Court dismisses appeal for invalidity of judgment due to new procedural law restricting admissibility.

Sygn. akt V CNP 85/10

POSTANOWIENIE

Dnia 10 sierpnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Zagranicznego w Polsce "M."

- V. M. w W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Apelacyjnego z dnia 20 kwietnia 2009 r.,

wydanego w sprawie z powództwa W. Sp. z o.o. w P.

przeciwko Przedsiębiorstwu Zagranicznemu w Polsce "M."

- V. M. w W.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 sierpnia 2011 r.,

umarza postępowanie.

Uzasadnienie

Skarżący wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu

Apelacyjnego z dnia 20 kwietnia 2009 r., oddalającego zażalenie na postanowienie

Sądu Okręgowego, którym nadano klauzulę wykonalności wyrokowi Sądu

Apelacyjnego z dnia 11 maja 2004 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W dniu 22 lipca 2010 r. uchwalono ustawę o zmianie ustawy – Kodeks

cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo

upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu

25 września 2010 r. Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje tylko od prawomocnych wyroków

sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień

co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej

instancji

w

postępowaniu

nieprocesowym,

w

postępowaniu

o

uznanie

i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu

o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego

za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 424 1, art.

5192, art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.). W wypadku orzeczeń od

których skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez

wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się

bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia w postępowaniu ze skargi,

chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków (art. 4241b k.p.c.).

W wymienionej ustawie nie przewidziano przepisów międzyczasowych,

co oznacza – zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego

(por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasady

prawnej, z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53) –

iż od chwili jej wejścia w życie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

orzeczeń innych niż wymienionych w art. 4241 k.p.c. jest niedopuszczalna.

Dotyczy to

także

wymienionej ustawy.

skarg

wniesionych

przed

dniem

wejścia

w

życie

Skoro

skarga

stała

się

niedopuszczalna,

wydanie

orzeczenia

jest

niedopuszczalne, a postępowanie wywołane tą skargą należało umorzyć (art. 355

§ 1 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c.; por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 24 listopada 2010 r., II CNP 59/10, nie publ., z dnia

24 listopada 2010 r., II CNP 67/10, nie publ., 26 listopada 2010 r., III CNP 49/10,

nie publ., z dnia 10 grudnia 2010 r., II CNP 73/10, nie publ., z dnia 10 grudnia

2010 r., II CNP 76/10, nie publ., z dnia 17 grudnia 2010 r., IV CNP 85/10, nie publ.,

z dnia 17 grudnia 2010 r., III CNP 5/10, nie publ.).

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 102 w zw. z art. 98

§ 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 42412 k.p.c. mając na względzie, że, skoro można

żądać odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego

orzeczenia w odrębnym postępowaniu, to w tym postępowaniu może też zostać

wykorzystana i wynagrodzona opinia prawna wyrażona w odpowiedzi na skargę,

sporządzonej przez pełnomocnika wierzyciela.