Supreme Court dismisses creditor's appeal for legal review due to lack of proven damage causation.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the creditor's appeal challenging a bankruptcy court's ruling on creditor classification. The creditor argued that placing their claim in the sixth category caused financial loss by preventing full satisfaction, but failed to prove the specific amount of damage or the causal link to the ruling. The court held that proving damage is a mandatory structural element of such appeals, requiring concrete evidence of loss and causation, which was absent here.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4255 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 424 § 1 k.p.c.: An appeal for a ruling on the legality of a final decision is rejected if it fails to convincingly prove the existence, type, and amount of damage, as well as the causal link between the decision and the loss.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 121/07
POSTANOWIENIE
Dnia 29 sierpnia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Iwona Koper
w sprawie ze skargi wierzyciela J.K.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego w W.
z dnia 5 kwietnia 2005 r., sygn. akt [...]
w sprawie w postępowaniu upadłościowym B.
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 sierpnia 2007 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w W., na skutek sprzeciwu wierzyciela J.K., zmienił
postanowienie Sędziego komisarza o ustaleniu dodatkowej listy wierzytelności
przez umieszczenie na niej jego wierzytelności w kwocie 32.617,50 zł w kategorii
szóstej, dalej idący sprzeciw oddalił. W zażaleniu na to postanowienie wierzyciel
wnosił o jego zmianę i uznanie jego wierzytelności w kategorii pierwszej. Sąd
Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2005 r. oddalił zażalenie.
W skardze wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego wierzyciel żądał
stwierdzenia jego niezgodności z prawem. Skargę oparł na podstawie naruszenia
art. 204 § 1 pkt l Prawa upadłościowego (Dz.U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512 ze zm.),
w zw. z art. 84 i nast. kp. wskazując na niezgodność zaskarżonego orzeczenia
z tymi
przepisami
oraz
art.
§
k.c.
W
wypełnieniu
obowiązku
uprawdopodobnienia szkody podał, że spowodowana ona została przez wydanie
zaskarżonego postanowienia, gdyż w następstwie wydania go z naruszeniem
prawa
wierzyciel
pozbawiony
został
przysługującego
wynagrodzenia,
które obejmuje dochodzona i niekwestionowana co do wysokości
wierzytelność.
Nadto zgłosił dowód z zeznań świadków na okoliczność rzeczywistych przyczyn
złej kondycji finansowej upadłej firmy, czym, jak podnosił, został bezzasadnie
obciążony.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Określony w art. 4255 § 1 pkt 4 k.p.c., pośród innych wymagań, wymóg
uprawdopodobnienia
wyrządzenia
szkody,
spowodowanej
przez
wydanie
orzeczenia, którego skarga dotyczy, stanowi element konstrukcyjny skargi. Skarga
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlega
odrzuceniu, jeżeli nie zawiera uprawdopodobnienia istnienia szkody (tak m. innymi
SN w postanowieniach z dnia 30 października 2006 r., IV CNP 94/06,nie publ.,
z dnia 24 stycznia 2007 r., II CNP 125/06, nie publ.).
Spełnienie
obowiązku
przewidzianego
tym
przepisem
polega
na
przedstawieniu wywodu przekonującego, że szkoda wystąpiła, określeniu jej
rodzaju i rozmiaru, czasu powstania oraz związku przyczynowego z wydaniem
orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia
11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006/1/16, z dnia 23 września 2005 r.,
III CNP 5/05, niepubl, z dnia 22 listopada 2005 r. I CNP 19/05, niepubl., z dnia
27 kwietnia 2007 r., III CNP 24/07 niepubl.). Skarżący powinien więc powołać
w skardze wszystkie znane mu fakty, które wskazują na związek między
zaskarżonym orzeczeniem, a doznanymi wskutek jego wydania stratami lub
utraconymi korzyściami, a nadto powołać dowody lub przynajmniej ich surogaty,
potwierdzające wiarygodność tego twierdzenia (postanowienie SN z dnia 25 lipca
2006 r. III CNP 40/06, nie publ.).
Wniesiona skarga wymagania tego te nie spełnia. Nie jest w tym względzie
wystarczające
twierdzenie
skarżącego,
że
przez
wydanie
zaskarżonego
postanowienia pozbawiony został należnego wynagrodzenia, o którego wysokości,
a tym samym wysokości podnoszonej szkody, nie określonej wprost co do
rozmiaru, można wnosić jedynie z tego, że odpowiadać ma dochodzonej
w postępowaniu upadłościowym wierzytelności. Skarga nie zawiera, twierdzeń ani
dowodów, odnośnie do istnienie związku przyczynowego między szkodą w tej
postaci, a z zaskarżonym orzeczeniem, wskazujących w szczególności na to,
że w konkretnych okolicznościach toczącego się postępowania umieszczenie
wierzytelności skarżącego na liście w szóstej kategorii pozbawiło go możliwości jej
zaspokojenia w całości lub jakiejkolwiek części, które uzyskałby w razie ulokowanie
jej w wyższej kategorii.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 424 § 1 k.p.c.).