Legislator Case Law & Legislation
IV KO 38/22 AI generated

Supreme Court dismisses request to transfer case under Art. 37 CPP as it bypasses Art. 36 CPP transfer.

Case Number IV KO 38/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the District Court's request to transfer the criminal case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The District Court sought this transfer because most witnesses resided near the new court, but the Supreme Court noted the request was filed only two weeks after an appellate court had already approved a similar transfer under Article 36. The court ruled that using Article 37 to re-evaluate a decision made under Article 36 would constitute an unauthorized control and circumvent the statutory framework.

Legislator headnote

AI generated

Art. 36 k.p.k.; Art. 37 k.p.k.: The provision allowing transfer to another court of equal jurisdiction cannot be used to bypass or re-examine decisions made under the specific transfer provision of Article 36, as it would violate the restrictive interpretation required for such exceptional regulations.

Keywords

AI generated
transfer of proceedings Article 36 Code of Criminal Procedure Article 37 Code of Criminal Procedure unauthorized control circumvention of statutory framework equal jurisdiction courts restrictive interpretation

Cited Legislation

AI generated
Art. 36 k.p.k.
w trybie art. 36 k.p.k. Pomiędzy dniem wydania tego postanowienia przez Sąd Apelacyjny w […], a dniem wydania przez Sąd Okręgowy w K.
Art. 37 k.p.k.
akt V K […], o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi w trybie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.
art. 286 § 1 k.k
G., oskarżonego o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k.
art. 294 § 1 k.k
z art. 294 § 1 k.k.i art.
art. 271 § 1 k.k
294 § 1 k.k.i art. 271 § 1 k.k.
art. 37 k.p.k
akt V K […], o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi w trybie art. 37 k.p.k.
art. 36 k.p.k
nie może być wykorzystywany do ponownej weryfikacji zapadłego w tej sprawie orzeczenia wydanego w trybie art. 36 k.p.k., bowiem byłoby to równoznaczne z przeprowadzeniem nieprzewidzianej przez ustawę kontroli orzeczenia wydanego na podstawie art.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KO 38/22 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 maja 2022 r. w sprawie S. G., oskarżonego o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.i art. 271 § 1 k.k. i in., wniosku Sądu Okręgowego w K. zawartego w postanowieniu z dnia 4 kwietnia 2022 r., sygn. akt V K […], o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi w trybie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Wniosek Sądu Okręgowego w K. nie zasługuje na uwzględnienie. Przywołane powyżej postanowienie Sądu Okręgowego zawierające ten wniosek zostało wydane w zaledwie 2 tygodnie po tym, gdy Sąd Apelacyjny wydał w dniu 21 marca 2022 r. postanowienie w sprawie II AKo […], którym uwzględnił wniosek Sądu Okręgowego w P. o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K. w trybie art. 36 k.p.k. Pomiędzy dniem wydania tego postanowienia przez Sąd Apelacyjny w […], a dniem wydania przez Sąd Okręgowy w K. postanowienia zawierającego wniosek, który jest przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu, nie zaistniały żadne zdarzenia (procesowe, czy faktyczne) mogące mieć znaczenie dla jego rozstrzygnięcia.

Tymczasem przepis art. 37 k.p.k. nie może być wykorzystywany do ponownej weryfikacji zapadłego w tej sprawie orzeczenia wydanego w trybie art. 36 k.p.k., bowiem byłoby to równoznaczne z przeprowadzeniem nieprzewidzianej przez ustawę kontroli orzeczenia wydanego na podstawie art. 36 k.p.k. i stanowiło obejście zarówno dyspozycji tego przepisu, jak i art. 37 k.p.k. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2014 r., II KO 86/13, LEX nr 1427399, a także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 sierpnia 2013 r., III KO 554/13, LEX nr 1350314, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2020 r., IV KO 110/20, LEX nr 3153414).Zasadnie też Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2018 r., IV KO 103/18 (LEX nr 2626876) zauważył, że:

„Przepis art. 37 k.p.k. jest regulacją o charakterze wyjątkowym i z tej racji musi być wykładany restryktywnie, a już z pewnością nie można go wykorzystywać jako służącego do „obejścia” innych regulacji. W tym kontekście zauważyć wypada, że kwestię związaną z przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na fakt, że większość osób, które należy wezwać na rozprawę, zamieszkuje blisko tego sądu, a z dala od sądu właściwego reguluje przepis art. 36 k.p.k., który – podobnie jak art. 37 k.p.k. – jako stanowiący odstępstwo od konstytucyjnej gwarancji rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, nie może podlegać wykładni rozszerzającej”.

Brak jest jakichkolwiek podstaw normatywnych do podważenia zasadności tych przytoczonych orzeczeń Sądu Najwyższego. Sam wnioskujący Sąd również ich nie przedstawia. Stąd też – w pełni je podzielając - należało postanowić jak wyżej. a.s.