Supreme Court dismisses cassation on enforcement warning entries as non-meritorious procedural rulings in land registry proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellants' cassation against a lower court decision regarding land registry entries. The appellants argued that the court erred in upholding enforcement warnings and mortgage notices, claiming these should not be treated as final rulings on the substance of the property right. The court held that such entries are merely procedural safeguards for the execution process and do not constitute final judgments on the merits of the underlying property dispute.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5191 § 1 k.p.c.; Art. 924 § 1 k.p.c.; Art. 927 k.p.c.: In land registry proceedings, entries serving as warnings of enforcement or notices of joining creditors are procedural safeguards and do not constitute final rulings on the substance of the case, thus precluding cassation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CSK 264/18 POSTANOWIENIE Dnia 4 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku U. M. V. i D. N. V.przy uczestnictwie S. Spółki Jawnej z siedzibą w S., M. W., A. W., M. F., K. F., M. C., P. C. i I. C.o wpis,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 stycznia 2019 r.,na skutek dwóch skarg kasacyjnych - wnioskodawców i uczestników postępowania M. W. i A. W.od postanowienia Sądu Okręgowego w G.z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt III Ca […], I. odrzuca skargę kasacyjną wnioskodawców; II. przyjmuje do rozpoznania skargę kasacyjną uczestników M. W. i A. W.
UZASADNIENIE
Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w W. zgodnie z wnioskiem dokonał w dniu 22 lutego 2016 r. w dziale II księgi wieczystej bliżej w tym wniosku opisanej nieruchomości wpisu wnioskodawców U. M. V. i D. N. V. jako właścicieli na prawach wspólności ustawowej. W dziale III tej księgi znajdowały się już wpisy ostrzeżeń o wszczęciu egzekucji z nieruchomości na wniosek uczestnika M. C. oraz o przyłączeniu się do tej egzekucji kolejnych uczestników M. W. i A. W. oraz M. F. i K. F., a ponadto I. C. i P. C., zaś w dziale IV figurował wpis hipoteki przymusowej w kwocie 5.320.657,80 zł na rzecz uczestników M.
W. i A. W.. Na dokonany wpis wnioskodawcy wnieśli skargę w części dotyczącej wpisów w Dziale III i IV, podnosząc, że art. 18 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (jedn. tekst: Dz.U. z 2018 r., poz. 1916 - dalej „u.k.w.h.”) w związku z ich roszczeniem o wyodrębnienie lokalu mieszkalnego bez jakichkolwiek obciążeń uniemożliwia jego współobciążenie hipotekami oraz egzekucją. Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2017 r. Sąd Rejonowy w W. utrzymał w mocy zaskarżony wpis. Orzeczenie to wnioskodawcy zaskarżyli apelacją w całości.
Postanowieniem z dnia 6 września 2017 r. Sąd Okręgowy w G., uwzględniając w części apelację, zmienił zaskarżone orzeczenie i nakazał wykreślenie hipoteki przymusowej, natomiast w pozostałym zakresie oddalił apelację. Od tego orzeczenia wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną w części oddalającej ich apelację. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:Zgodnie z systematyką Kodeksu postępowania cywilnego postępowanie wieczystoksięgowe zalicza się do postępowania nieprocesowego. Sprawy rozpoznawane w postępowaniu wieczystoksięgowym są sprawami z zakresu prawa rzeczowego.
Jak wynika z art. 5191 § 1 k.p.c., w sprawach z zakresu prawa osobowego, rzeczowego i spadkowego skarga kasacyjna przysługuje od postanowienia sądu drugiej instancji co do istoty sprawy oraz od postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.W orzecznictwie przyjmuje się, że "istotę sprawy" w postępowaniu wieczystoksięgowym określają przesłanki materialnoprawne wniosku. Orzeczenie co do istoty sprawy rozstrzyga o zasadności żądania wnioskodawcy, który domaga się udzielenia ochrony prawnej przez potwierdzenie jego praw rzeczowych (wpisy dokonywane w dziale II), ukonstytuowania ich, jeżeli przepis wymaga takiego wpisu (wpisy dokonywane w dziale II albo IV) lub wzmocnienia skuteczności praw osobistych i roszczeń (wpisy dokonywane w dziale III).
Stanowisko to należy uznać za utrwalone (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2004 r., II CK 541/03, OSNC 2005, nr 6, poz. 112, z dnia 27 czerwca 2013 r., III CSK 244/12, niepubl., z dnia 24 września 2015 r., V CSK 690/14, OSNC-ZD 2017, nr C, poz. 38, z dnia 23 marca 2018 r., II CZ 11/18, niepubl. i z dnia 18 kwietnia 2018 r., IV CZ 19/18, niepubl.). Za orzeczenia kończące postępowanie w sprawie w postępowaniu wieczystoksięgowym w judykaturze uznaje się postanowienia, które prowadzą do zmian w zakresie ujawnionych praw podmiotowych, nie zaś do rozstrzygnięcia zagadnień o charakterze wpadkowym lub ubocznym (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2013 r., I CZ 27/13, niepubl., z dnia 24 kwietnia 2015 r., V CSK 579/14, niepubl. i z dnia 16 marca 2018 r., IV CZ 2/18, niepubl.).Wpisy ostrzeżeń i wzmianek o charakterze wpadkowym mają jedynie na celu zabezpieczenie prawidłowego toku postępowania wieczystoksięgowego lub innego albo zabezpieczenie skuteczności ewentualnego orzeczenia i nie mogą być zaliczone do rozstrzygnięć co do istoty sprawy kończących postępowanie w sprawie (por. powołane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2004 r., II CK 541/03, OSNC 2005, nr 6, poz. 112, z dnia 27 czerwca 2013 r., III CSK 244/12, niepubl., z dnia 24 kwietnia 2015 r., V CSK 579/14, niepubl. i z dnia 12 września 2018 r., II CZ 33/18, niepubl.).
Wykreślenie ich również nie stanowi rozstrzygnięcia o tym charakterze (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2012 r., IV CSK 207/12, niepubl. i z dnia 9 maja 2013 r., II CZ 7/13, niepubl.). Jako przykłady takich wpisów można wskazać ostrzeżenie przewidziane w art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów (jedn. tekst: Dz. U. z 2018 r., poz. 2017), w art. 10 ust. 2 u.k.w.h., w art. 924 § 1 k.p.c. lub w art. 755 § 1 pkt 5 k.p.c.W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowane jest stanowisko, że od wpisu (wykreślenia) ostrzeżenia o wszczęciu egzekucji z nieruchomości, przewidzianego w art. 924 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 1997 r., III CKN 7/97, niepubl. z dnia 29 czerwca 2004 r., II CK 541/03, OSNC 2005, nr 6, poz. 112, z dnia 18 kwietnia 2007 r., V CZ 27/07, niepubl. oraz z dnia 27 czerwca 2013 r., III CSK 244/12, niepubl.).
Jest to wpis o charakterze zabezpieczającym, który zgodnie z art. 925 § 1 k.p.c. wywołuje skutek zajęcia nieruchomości wobec dłużnika i osób trzecich (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2018 r., II CZ 11/18, niepubl.). Stanowisko to należy także odnieść do wpisu wzmianki o przyłączeniu się kolejnego wierzyciela na podstawie art. 927 k.p.c. do toczącej się egzekucji z nieruchomości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2013 r., III CSK 244/12, niepubl.). Wpis o przyłączeniu się do egzekucji, powoduje, że skutki wpisu ostrzeżenia o jej wszczęciu obejmują kolejnego wierzyciela (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2007 r., III CZP 93/07, OSNC 2008, nr 7-8, poz. 68).
Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c., jako niedopuszczalną. aj