Legislator Case Law & Legislation
II CZ 7/13 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for personal filing and non-final ruling in non-procedural real estate case.

Case Number II CZ 7/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding a notary's warning entry in the land register. The appellant personally filed the appeal, violating mandatory representation rules, and targeted a second-instance ruling on removing a warning rather than a final judgment on the case merits. The court rejected both grounds, citing procedural violations and the protective nature of warning entries which do not constitute final decisions subject to cassation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 5191 § 1 k.p.c.: A cassation appeal filed personally by a party violates mandatory representation rules and is inadmissible without summons; furthermore, a second-instance ruling on removing a warning entry in the land register does not constitute a final decision on the merits and is not subject to cassation.

Keywords

AI generated
mandatory representation cassation appeal land register warning non-procedural proceedings final decision on merits inadmissible appeal procedural violation

Cited Legislation

AI generated
Art. 871 § 1 k.p.c.
Sąd Okręgowy wyjaśnił, że uczestniczka, mimo obowiązkowego zastępstwa stron (uczestników) w postępowaniu przed Sądem Najwyższym przez adwokatów lub radców prawnych (art. 871 §1 k.p.c.), wniosła skargę kasacyjną osobiście.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
Wszystko to w ocenie Sądu Okręgowego uzasadniało odrzucenie wniesionej przez uczestniczkę skargi kasacyjnej na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. W zażaleniu uczestniczka zakwestionowała zasadność odrzucenia wniesionej przez nią skargi kasacyjnej.
Art. 5191 § 1 k.p.c.
Należy się także zgodzić z Sądem Okręgowym co do tego, że kwestionowane przez uczestniczkę postanowienie nie należy do kategorii 3 orzeczeń objętych hipotezą regulującej dopuszczalność skargi kasacyjnej w postępowaniu nieprocesowym normy art. 5191 § 1 k.p.c.
Art. 39814
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
art. 10 ust. 1 u.k.w.h
o usunięcie na podstawie art. 10 ust. 1 u.k.w.h.
art. 871 §1 k.p.c
Sąd Okręgowy wyjaśnił, że uczestniczka, mimo obowiązkowego zastępstwa stron (uczestników) w postępowaniu przed Sądem Najwyższym przez adwokatów lub radców prawnych (art. 871 §1 k.p.c.), wniosła skargę kasacyjną osobiście.
art. 5191 k.p.c
Należy się także zgodzić z Sądem Okręgowym co do tego, że kwestionowane przez uczestniczkę postanowienie nie należy do kategorii 3 orzeczeń objętych hipotezą regulującej dopuszczalność skargi kasacyjnej w postępowaniu nieprocesowym normy art. 5191 § 1 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
Wszystko to w ocenie Sądu Okręgowego uzasadniało odrzucenie wniesionej przez uczestniczkę skargi kasacyjnej na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
(znajdującego, zgodnie z art. 13 § 2 k.p.c., zastosowanie także w postępowaniu nieprocesowym), podlega - tak jak przyjął Sąd Okręgowy - odrzuceniu na podstawie art.

Cited Case Law

AI generated
II CZ 94/12
Supreme Court dismisses cassation appeal against interim warning entry in land registry as procedural, not substantive.
I CZ 32/10
Supreme Court dismisses appeal regarding land claim registration, ruling only warning entry is permissible under the Land Register Act.
IV CKN 100/01
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 23 sierpnia 2012 r., II CZ 94/12; 19 maja 2010 r., I CZ 32/10; 29 sierpnia 2001 r., IV CKN 100/01; 7 czerwca 2000 r., III CZ 56/00; 10 października 1999 r., III CZ 81/99; 18 listopada 1997 r., I CKN 325/97; 15 stycznia 1997 r., III CZ 1/97).
III CZ 56/00
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 23 sierpnia 2012 r., II CZ 94/12; 19 maja 2010 r., I CZ 32/10; 29 sierpnia 2001 r., IV CKN 100/01; 7 czerwca 2000 r., III CZ 56/00; 10 października 1999 r., III CZ 81/99; 18 listopada 1997 r., I CKN 325/97; 15 stycznia 1997 r., III CZ 1/97).
III CZ 81/99
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 23 sierpnia 2012 r., II CZ 94/12; 19 maja 2010 r., I CZ 32/10; 29 sierpnia 2001 r., IV CKN 100/01; 7 czerwca 2000 r., III CZ 56/00; 10 października 1999 r., III CZ 81/99; 18 listopada 1997 r., I CKN 325/97; 15 stycznia 1997 r., III CZ 1/97).
I CKN 325/97
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 23 sierpnia 2012 r., II CZ 94/12; 19 maja 2010 r., I CZ 32/10; 29 sierpnia 2001 r., IV CKN 100/01; 7 czerwca 2000 r., III CZ 56/00; 10 października 1999 r., III CZ 81/99; 18 listopada 1997 r., I CKN 325/97; 15 stycznia 1997 r., III CZ 1/97).
III CZ 1/97
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 23 sierpnia 2012 r., II CZ 94/12; 19 maja 2010 r., I CZ 32/10; 29 sierpnia 2001 r., IV CKN 100/01; 7 czerwca 2000 r., III CZ 56/00; 10 października 1999 r., III CZ 81/99; 18 listopada 1997 r., I CKN 325/97; 15 stycznia 1997 r., III CZ 1/97).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

.Sygn. akt II CZ 7/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) w sprawie z wniosku P. S. przy uczestnictwie J. B. o wykreślenie wpisu ostrzeżenia w dziale III, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2013 r., zażalenia uczestniczki postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 30 listopada 2012 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 30 listopada 2012 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestniczki J.

B. na postanowienie tego Sądu z dnia 28 września 2012 r., oddalające apelację uczestniczki od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 27 czerwca 2012 r., utrzymującego w mocy wpis referendarza sądowego z dnia 26 kwietnia 2012 r. o wykreśleniu z działu III Kw nr […] ostrzeżenia o toczącym się postępowaniu z powództwa J. B. przeciwko P. S. o usunięcie na podstawie art. 10 ust. 1 u.k.w.h. niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 30 listopada 2012 r. Sąd Okręgowy wyjaśnił, że uczestniczka, mimo obowiązkowego zastępstwa stron (uczestników) w postępowaniu przed Sądem Najwyższym przez adwokatów lub radców prawnych (art. 871 §1 k.p.c.), wniosła skargę kasacyjną osobiście.

Poza tym w postępowaniu nieprocesowym skarga kasacyjna przysługuje tylko na orzeczenia sądu drugiej instancji co do istoty sprawy, kończące postępowanie w sprawie (art. 5191 k.p.c.), a zaskarżone przez uczestniczkę postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie wniosku o wykreślenie ostrzeżenia o toczącym się postępowaniu o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym nie jest takim orzeczeniem. Wszystko to w ocenie Sądu Okręgowego uzasadniało odrzucenie wniesionej przez uczestniczkę skargi kasacyjnej na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. W zażaleniu uczestniczka zakwestionowała zasadność odrzucenia wniesionej przez nią skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez stronę lub uczestnika postępowania, z naruszeniem art. 871 §1 k.p.c. (znajdującego, zgodnie z art. 13 § 2 k.p.c., zastosowanie także w postępowaniu nieprocesowym), podlega - tak jak przyjął Sąd Okręgowy - odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. bez wzywania do usunięcia tego uchybienia. Należy się także zgodzić z Sądem Okręgowym co do tego, że kwestionowane przez uczestniczkę postanowienie nie należy do kategorii 3 orzeczeń objętych hipotezą regulującej dopuszczalność skargi kasacyjnej w postępowaniu nieprocesowym normy art. 5191 § 1 k.p.c. W judykaturze Sądu Najwyższego dominuje pogląd, że postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie wniosku o wpis w księdze wieczystej ostrzeżenia na podstawie art. 10 ust. 2 u.k.w.h. nie stanowi kończącego postępowanie w sprawie postanowienia co do istoty sprawy w rozumieniu art. 5191 § k.p.c. i tym samym nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną.

Pogląd ten opiera się na założeniu, że wpis w księdze wieczystej ostrzeżenia na podstawie art. 10 ust. 2 u.k.w.h. pełni funkcję zabezpieczającą, podobnie jak postanowienie sądu o udzieleniu zabezpieczenia, które jest niezaskarżalne skargą kasacyjną (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 23 sierpnia 2012 r., II CZ 94/12; 19 maja 2010 r., I CZ 32/10; 29 sierpnia 2001 r., IV CKN 100/01; 7 czerwca 2000 r., III CZ 56/00; 10 października 1999 r., III CZ 81/99; 18 listopada 1997 r., I CKN 325/97; 15 stycznia 1997 r., III CZ 1/97).

Argument ten zachowuje w pełni doniosłość również w odniesieniu do postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie wniosku o wykreślenie ostrzeżenia, o ile bowiem funkcją wpisu ostrzeżenia jest ustanowienie zabezpieczenia, o tyle funkcją wykreślenia ostrzeżenia jest uchylenie zabezpieczenia. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.