Social security appeal dismissed as inadmissible due to claim value below ten thousand zloty threshold. Social Security Fund appeal dismissed as inadmissible due to claim value below ten thousand zloty threshold.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the cassation appeal filed by a company against a Social Security Fund decision regarding social security contributions. The court determined that the dispute involved a fixed contribution amount of 529 zloty, which fell below the ten-thousand zloty threshold required for cassation in social security matters outside of pension cases. Consequently, the appeal was declared inadmissible under the Civil Procedure Code because the value of the subject matter was insufficient to permit review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: In social security disputes concerning social security contributions where the subject matter value is below ten thousand zloty, cassation appeals are inadmissible unless the case concerns pension grants or the obligation to insure.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III UK 84/19 POSTANOWIENIE Dnia 6 listopada 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z odwołania P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z udziałem zainteresowanych: S.W. i D. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o objęcie ubezpieczeniem społecznym,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 6 listopada 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...)z dnia 16 sierpnia 2018 r., sygn. akt III AUa (…), odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 16 sierpnia 2018 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację P., Spółki z o.o. w S. od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 8 listopada 2016 r., oddalającego odwołanie spółki od decyzji z dnia 28 listopada 2014 r., wskazującej na nią jako płatnika składek na ubezpieczenie społeczne jej pracownika S.W. z tytułu wykonywania przez niego zlecenia na rzecz spółki P. na podstawie umowy z D. Spółką z o.o. w S. . Obowiązek składkowy dotyczył okresu od dnia 1 listopada do dnia 31 grudnia 2007 r. oraz kwoty 529 zł.Spółka P. wniosła skargę kasacyjną opartą na podstawie naruszenia prawa materialnego, tj. art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst:
Dz.U. z 2019 r., poz. 300 ze zm.) w związku z art. 2 k.p. oraz art. 18 ust. 1a w związku z art. 4 pkt 2 lit. a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w S. wniósł o oddalenie skargi i o zasądzenie od płatnika na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych – niższa niż dziesięć tysięcy złotych, jednakże w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego.
Oznacza to, że poza wymienionymi kategoriami spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych (o przyznanie i wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego), w każdej innej sprawie o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia.Pracownik wykonujący pracę na rzecz swojego pracodawcy na podstawie umów cywilnych zawartych z osobą trzecią podlega obowiązkowo ubezpieczeniu społecznemu jako pracownik (art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, jednolity tekst:
Dz.U. z 2017 r., poz. 1778) i na tym wyczerpuje się podleganie przez niego ubezpieczeniom społecznym. Ugruntowany jest zatem w orzecznictwie Sądu Najwyższego pogląd, że sprawa o opłacenie przez pracodawcę składki w wysokości równej obciążeniu umowy o pracę i zlecenia wykonywanego na rzecz tego pracodawcy nie dotyczy objęcia ubezpieczeniem, lecz składki, gdyż przedmiotem postępowania jest jedynie ustalenie właściwej kwoty jej podstawy wymiaru (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2015 r., II UZ 8/15, niepublikowane; z dnia 19 sierpnia 2015 r., II UZ 14/15, niepublikowane, oraz wyroki z dnia 13 marca 1997 r., I PKN 43/97, OSNAPUS 1997 nr 24, poz. 494; z dnia 18 października 2011 r., III UK 22/11, OSNP 2012 nr 21-22, poz. 266; z dnia 11 maja 2012 r., I UK 5/12, OSNP 2013 nr 9-10, poz. 117; z dnia 8 lipca 2015 r., II PK 282/14, OSNP 2017 nr 6, poz. 66; z dnia 3 kwietnia 2014 r., II UK 399/13, niepublikowane i z dnia 6 lutego 2014 r., II UK 279/13, niepublikowane).W takiej sprawie, dotyczącej poboru składki z tytułu podlegania obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, dopuszczalność skargi kasacyjnej zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 października 2002 r., II UZ 94/02, OSNP 2004 nr 6, poz. 107; z dnia 12 stycznia 2016 r., II UZ 37/15, niepublikowane; z dnia 16 kwietnia 2015 r., I UK 470/14, niepublikowane; z dnia 20 września 2017 r., I UK 342/16 niepublikowane i z dnia 2 października 2018 r., I UZ 32/18, niepublikowane).W związku tym, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa od określonej w art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.).as