Supreme Court dismisses ex officio retrial request after cassation appeal was rejected as obviously unfounded.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the defendant's request for an ex officio retrial based on a newly appointed judge's presence in the panel. The court held that a ruling dismissing a cassation appeal, even as obviously unfounded, does not conclude criminal proceedings under Article 544 § 2 of the Code of Criminal Procedure. Consequently, the decision to reject the retrial was grounded in the procedural nature of the prior ruling rather than any substantive error.
Legislator headnote
AI generatedArt. 544 § 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; A ruling dismissing a cassation appeal does not conclude criminal proceedings, thereby precluding ex officio retrial requests regardless of the judge's appointment timing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III KO 28/22 ZARZĄDZENIE Dnia 23 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w związku z pismem skazanego a. G. z dnia 28 lutego 2022 r. sygnalizującym potrzebę wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2021 r., sygn. akt III KK 436 /21 na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. zarządza: stwierdzić niedopuszczalność wznowienia z urzędu wyżej opisanego postępowania.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 28 lutego 2022 r. skazany A. G. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2021 r., sygn. akt III KK 436/21, na mocy którego oddalono jako oczywiście bezzasadną kasację wywiedzioną przez obrońcę A. G. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 25 marca 2021 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 19 marca 2019 r., sygn. akt IV K (…). Jako podstawę wznowienia postępowania skazany wskazał wystąpienie w postępowaniu kasacyjnym uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., polegającego na tym, że w składzie Sądu Najwyższego, który wydał wskazane wyżej postanowienie, zasiadała osoba powołana na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przez ustawę z dnia 8 grudnia 2017 r.
Powyższa inicjatywa skazanego nie mogła przynieść oczekiwanego przez niego rezultatu. Należy bowiem podzielić trafny pogląd, od lat prezentowany w doktrynie i judykaturze, że nie jest możliwe wznowienie, zarówno na wniosek strony, jak i z urzędu, postępowania zakończonego postanowieniem o oddaleniu kasacji. Postanowienie to nie jest bowiem orzeczeniem kończącym postępowanie karne w rozumieniu art. 544 § 2 k.p.k. Oddalając kasację (również w wypadku uznania jej za oczywiście bezzasadną) Sąd Najwyższy orzeka jedynie o niezasadności tego środka zaskarżenia i w konsekwencji nie wkracza w sferę, w której zaskarżony kasacją wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej (zob. m.in. zarządzenie z dnia 4 czerwca 2019 r. w sprawie II KO 46/19 i powoływane tam poglądy doktryny oraz zarządzenie z dnia 8 grudnia 2021 r., IV KO 158/21).Kierując się powyższą argumentacją, zarządzono jak wyżej.