Supreme Court dismisses retrial request for conditional release denial as it is not a final court judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defense's request for an ex officio retrial regarding the denial of conditional early release. The defense argued for retrial under Article 439 § 1(2) of the Code of Criminal Procedure, but the Court held that rulings on conditional release do not constitute final court judgments. Consequently, the Court ruled that such decisions fall outside the scope of retrial proceedings defined in Articles 540 § 1 and 542 § 3 of the Code of Criminal Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 540 § 1 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.: Retrial proceedings under these provisions apply only to cases concluded by a final court judgment, excluding rulings on conditional early release.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
III KO 20/24 ZARZĄDZENIE Dnia 5 kwietnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w związku z wnioskiem obrońcy skazanego G. W. sygnalizującym potrzebę wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 21 września 2023 r., sygn. akt II AKzw 890/23 na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. zarządza: stwierdzić niedopuszczalność wznowienia z urzędu wyżej opisanego postępowania.
UZASADNIENIE
Wnioskiem z dnia 22 stycznia 2024 r. obrońca skazanego G. W. zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozważenie wznowienia z urzędu, w oparciu o art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 21 września 2023 r., sygn. akt II AKzw 890/23. Orzeczeniem tym Sąd Apelacyjny w Krakowie utrzymał w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 12 czerwca 2023 roku, sygn. akt III Kow 748/23 odmawiające skazanemu G. W. udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary zasadniczej pozbawienia wolności.
Powyższa inicjatywa obrońcy nie mogła przynieść oczekiwanego przez niego rezultatu. Należy podzielić trafny pogląd, od lat prezentowany w judykaturze, że postępowanie w przedmiocie odmowy warunkowego przedterminowego zwolnienia nie podlega procedurze wznowieniowej, gdyż rozstrzygnięcia dotyczące tej kwestii nie mogą być uznane za orzeczenia kończące postępowanie sądowe Uwaga ta dotyczy postępowania wznowieniowego wszczynanego zarówno na wniosek (art. 540 § 1 k.p.k.), jak i z urzędu (art. 542 § 3 k.p.k.) - zob. m.in. zarządzenie z dnia 24 lutego 2021 r., III KO 9/21, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2013 r., IV KO 12/13.
Odnosząc się do tej ostatniej kwestii należy dodatkowo wyeksponować trafny pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 23 marca 2023 r., I KZP 17/22, zgodnie z którym uregulowania zawartego w art. 542 § 3 k.p.k. nie sposób odczytywać w oderwaniu od art. 540 § 1 k.p.k. Skoro zatem, w świetle art. 540 § 1 k.p.k., wznowienie dotyczy „postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem”, to wszelkie podstawy wznowieniowe, w tym i te określone w art. 542 § 3 k.p.k., dotyczyć mogą wyłącznie takiego postępowania.Kierując się powyższą argumentacją, zarządzono jak wyżej. [PGW] [ms]