Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error in public access case.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by T. K. and H. K. against the Second Instance Court's refusal to grant public access to a road. The appellants argued that the lower court blatantly violated Article 145 of the Civil Code by misinterpreting the prerequisites for public access. The Court rejected this claim, ruling that the appellants failed to demonstrate an obvious legal error requiring immediate intervention without detailed analysis.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it is obviously justified by a glaring violation of law visible at first glance, which the appellants failed to prove.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 464/14 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku T. K. i H. K.przy uczestnictwie R. S., D. S., J. L. i A. L.o ustanowienie drogi koniecznej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestników R. S. i D. S. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 18 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację wnioskodawców od postanowienia Sądu Rejonowego w O. z dnia 15 października 2013 r.Wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, wskazując, że jest ona oczywiście uzasadniona, gdyż Sąd drugiej instancji rażąco naruszył art. 145 k.c. przez jego błędną wykładnię, a w szczególności zawartych w tym przepisie przesłanek odpowiedniego dostępu do drogi publicznej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżących, iż skarga jest oczywiście uzasadniona, powinni oni w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona. Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący wykażą, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.).Sąd drugiej instancji uzasadnił swe stanowisko w sprawie, które „broni się” przed zarzutami skargi kasacyjnej.
Skarżący nie wykazali „oczywistości” skargi, a ich zarzuty stanowią polemikę ze stanowiskiem Sądu, które zostało oparte na dokonanych ustaleniach oraz przekonująco uzasadnione. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 39821, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. l.n