Legislator Case Law & Legislation
III CSK 394/14 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for lack of obvious legal error and inadmissible evidence evaluation.

Case Number III CSK 394/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal, ruling that the lower court's judgment did not warrant review. The appellant claimed an obvious violation of law but failed to demonstrate a clear error visible without detailed analysis. Furthermore, the court noted that the appeal primarily challenged the evaluation of evidence, which is inadmissible in cassation proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue or is obviously justified by a glaring violation of law visible at first glance; appeals based solely on evidence evaluation are inadmissible.

Keywords

AI generated
cassation appeal obvious legal error evidence evaluation inadmissible ground Supreme Court review

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art.
art. 98 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art.
art. 39821 k.p.c.
98 § 1 w związku z art. 39821 i art.
art. 391 § 1 k.p.c.
39821 i art. 391 § 1 k.p.c.
art. 233 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art.
art. 233 § 1 k.p.c
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art.
art. 391 § 1 k.p.c
39821 i art. 391 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 394/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa […] "Z." S.A. w M. ‎przeciwko […] Centrum M. […] w K. ‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 marca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 25 kwietnia 2014 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w […] w sprawie o zapłatę oddalił apelację strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 kwietnia 2013 r..Od wyroku Sądu drugiej instancji powódka wniosła skargę kasacyjną, wskazując, że „zaskarżony wyrok oczywiście narusza prawo”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącej, iż skarga jest oczywiście uzasadniona, powinna w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona. Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżąca wykaże, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.).Wskazanych przesłanek skarga kasacyjna nie spełnia, gdyż nie wykazano jej zasadności z wypukleniem zasadności „kwalifikowanej”, czyli oczywistej na pierwszy rzut oka, bez potrzeby czynienia głębszych analiz i dociekań.Podstawa skargi w znacznej mierze dotyczy zresztą oceny dowodów, na co wskazuje powołanie – jako naruszonego – art. 233 § 1 k.p.c., co jest w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.