Supreme Court dismisses cassation appeal as it challenges evidence assessment rather than legal error.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by G. W. and P. W. against the lower court's refusal to establish a necessary road easement. The appellants argued that the lower courts failed to consider the entire evidentiary material, claiming an obvious legal violation. The court rejected this, ruling that the appeal targeted the factual evaluation of evidence, which is impermissible in cassation proceedings under Polish civil procedure law.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal claiming obvious justification must demonstrate a glaring legal error visible at first glance; appeals challenging the court's assessment of evidence are inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 374/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku G. W. i P. W. przy uczestnictwie D. R. , A. R., B. M. i Gminy Ś.o ustanowienie służebności drogi koniecznej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 stycznia 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznaje radcy prawnemu D. D. (Kancelaria Radcy Prawnego w K.) od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w K. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt zł) z należnym podatkiem od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcom z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelacje wnioskodawców i uczestniczki B. M. od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 13 listopada 2013 r., ustanawiającego służebność drogi koniecznej.Wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną, wskazując, że jest oczywiście uzasadniona, gdyż Sądy nie uwzględniły całości materiału dowodowego w sprawie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżących, że skarga jest oczywiście uzasadniona, to powinni oni w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość” i przedstawić wskazujące na to argumenty.
Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący wykażą, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie publ.).Twierdzenie skarżących o oczywistej zasadności skargi nie spełnia przyjętych w orzecznictwie Sądu Najwyższego kryteriów „oczywistości”.
Nie wykazano ani nawet nie podjęto próby wykazania „oczywistości” wniesionej skargi. W istocie skarga kasacyjna została wymierzona w ustalenia i ocenę dowodów, co w postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).l.n