Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CSK 338/15 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for obvious merit when it attacks evidence assessment rather than clear legal error.

Case Number III CSK 338/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by participants G. L. and A. L. against the district court's dismissal of their request to establish a necessary path. The applicants argued the lower court's decision was obviously erroneous, but the Supreme Court found the appeal failed to demonstrate a clear legal violation visible at first glance. The court ruled that attacking the factual evaluation of evidence constitutes an inadmissible ground for cassation under Polish civil procedure law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal claiming obvious merit must specify the clear legal error; attacks on evidence assessment are inadmissible as they exceed the scope of cassation review.

Keywords

AI generated
cassation appeal obvious merit evidence assessment civil procedure necessity of path

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Takie zarzuty są w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.), samo zaś twierdzenie o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej stanowi próbę narzucenia wersji skarżących i ich wizji stanu faktycznego, co także wykracza poza zasady kontroli kasacyjnej.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3983 § 3 k.p.c
Takie zarzuty są w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.), samo zaś twierdzenie o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej stanowi próbę narzucenia wersji skarżących i ich wizji stanu faktycznego, co także wykracza poza zasady kontroli kasacyjnej.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
I CZ 15/06
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious merit under Civil Procedure Code Article 3989.
II CZ 28/06
Supreme Court dismissed cassation appeal for failure to separately argue admissibility under Civil Procedure Code.
II CSK 460/07
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to provide specific legal argumentation under Civil Procedure Code.
III CSK 110/08
Cassation appeal dismissed for failing to prove obvious legal error without detailed analysis.
III UK 95/10
Polish Supreme Court dismisses appeal for admitting cassation when it challenges factual findings under social insurance law.
III SK 31/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious violation of law prima facie.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 338/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku E. M., D. M., N. T. i M. S. ‎przy uczestnictwie G. L., A. L., Gminy Wieliczka, Skarbu Państwa - Starosty Powiatowego w Wieliczce, W. sp. z o.o. w W.‎o ustanowienie drogi koniecznej,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników G. L. i A. L. od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie‎z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt II Ca 1886/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 lutego 2015 r. - w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej - Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił apelację uczestników G. L. i A. L. od postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa - Podgórza w Krakowie z dnia 26 kwietnia 2013 r., uwzględniającego wniosek.Uczestnicy wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jeżeli skarżący powołują się na przyczynę kasacyjną określoną w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., powinni w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość” i przedstawić argumenty wykazujące, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona.

Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżąca wykaże, że orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ., 21 września 2010 r., III UK 95/10, nie publ., z dnia 2 grudnia 2011 r, III SK 31/11, nie publ.).

Tych wymagań skarga kasacyjna nie spełnia, zwłaszcza że w istocie została skierowana przeciwko ustaleniom i ocenie dowodów, na co ewidentnie wskazuje zarzut „rażącego naruszenia zasad oceny dowodów”. Takie zarzuty są w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.), samo zaś twierdzenie o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej stanowi próbę narzucenia wersji skarżących i ich wizji stanu faktycznego, co także wykracza poza zasady kontroli kasacyjnej. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).