Legislator Case Law & Legislation
III CSK 336/16 AI generated

Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit; only subjective grievance cited, not legal argumentation.

Case Number III CSK 336/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by W.S.W. against B.S.S. regarding a declaration of will, finding the appeal lacked obvious merit. The appellant alleged serious violations of substantive and procedural law but relied solely on subjective feelings of victimization rather than legal argumentation. Consequently, the court rejected the claim as inadmissible under Article 3989 § 1 point 4 of the Code of Civil Procedure, though it exempted the appellant from costs due to special circumstances.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it fails to demonstrate obvious merit based on legal grounds, and subjective grievances without legal argumentation do not constitute a valid basis for cassation.

Keywords

AI generated
cassation appeal obvious merit legal argumentation subjective grievance costs exemption declaration of will procedural violation

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarżąca nie wykazała oczywistej zasadności skargi w rozumieniu przyjętym w judykaturze Sądu Najwyższego dotyczącej przyczyny kasacyjnej określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. (np.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
- co jest zresztą w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.) - oraz naruszenie art.
Art. 102 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), uznając zarazem - podobnie jak Sąd Okręgowy i z tych samych względów - że zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek, uzasadniający odstąpienie od obciążenia powódki kosztami postępowania kasacyjnego (art. 102 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
102 w związku z art. 391 § 1 i art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarżąca nie wykazała oczywistej zasadności skargi w rozumieniu przyjętym w judykaturze Sądu Najwyższego dotyczącej przyczyny kasacyjnej określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 233 k.p.c
Stawiając tezę, że skarga jest oczywiście uzasadniona, wskazała, iż Sąd Okręgowy dopuścił się „rażących naruszeń” przepisów prawa materialnego i procesowego, gdy tymczasem w podstawach skargi wytknęła jedynie naruszenie art. 233 k.p.c.
art. 3983 § 3 k.p.c
- co jest zresztą w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.) - oraz naruszenie art.
art. 898 § 1 k.c
art. 3989 § 2 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarżąca nie wykazała oczywistej zasadności skargi w rozumieniu przyjętym w judykaturze Sądu Najwyższego dotyczącej przyczyny kasacyjnej określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 336/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 kwietnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa W. S. W.‎przeciwko B. S. S.‎o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 kwietnia 2017 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w N.‎z dnia 18 maja 2016 r., sygn. akt III Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie obciążając powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 maja 2016 r. Sąd Okręgowy w N.- w sprawie o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli - oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 14 stycznia 2016 r.Powódka wniosła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność, wynikającą z naruszenia przez Sąd Okręgowy w N. przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarżąca nie wykazała oczywistej zasadności skargi w rozumieniu przyjętym w judykaturze Sądu Najwyższego dotyczącej przyczyny kasacyjnej określonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. (np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.).

Stawiając tezę, że skarga jest oczywiście uzasadniona, wskazała, iż Sąd Okręgowy dopuścił się „rażących naruszeń” przepisów prawa materialnego i procesowego, gdy tymczasem w podstawach skargi wytknęła jedynie naruszenie art. 233 k.p.c. - co jest zresztą w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.) - oraz naruszenie art. 898 § 1 k.c., opierając zarzut w tym zakresie na „niesłusznym przyjęciu”, że dokonane ustalenia „nie wyczerpują znamion rażącej niewdzięczności”.W związku z tym twierdzenie, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, a więc uzasadniona w stopniu szczególnym, nie może być uznane za przekonujące, zwłaszcza że oparciem dla tego twierdzenia są wyłącznie subiektywne oceny skarżącej, dyktowane poczuciem pokrzywdzenia, a nie argumentacją prawną, która w postępowaniu kasacyjnym ma pierwszorzędne znaczenie.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), uznając zarazem - podobnie jak Sąd Okręgowy i z tych samych względów - że zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek, uzasadniający odstąpienie od obciążenia powódki kosztami postępowania kasacyjnego (art. 102 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.). jw