Supreme Court dismisses appeal for obvious merit in traffic accident liability case due to lack of legal argumentation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellants' cassation appeal against a traffic accident liability judgment. The appellants claimed the lower court's decision was obviously unjustified, arguing that the vehicle owner should not be held liable and that the victim's fault was not the sole cause. The court rejected this because the appellants failed to provide a legal argumentation explaining the 'obviousness' of the appeal's merit, as factual findings and evidence evaluation are not subject to cassation review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant demonstrates obvious merit by proving a glaring violation of law or fundamental principles visible at first glance, without requiring detailed analysis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 296/15 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa S. G. , S. G.1 i D. G. przeciwko P. z siedzibą w W. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowiez dnia 24 marca 2015 r., sygn. akt I ACa 45/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powodów na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 24 marca 2015 r. – w sprawie o zapłatę – Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 7 października 2014 r. Powodowe wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność i podnosząc, że istniały co najmniej dwie okoliczności wyłączające możliwość eskulpacji posiadacza pojazdu od odpowiedzialności za skutki wypadku drogowego i że nie można uznać, iż wyłączną przyczyną zdarzenia w wyniku którego śmierć poniosła Z. G. było jej zawinione zachowanie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżących, że skarga jest oczywiście uzasadniona, powinni oni w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość” i przedstawić argumenty wykazujące, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona. Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący wykaże, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 200 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ., 21 września 2010 r., III UK 95/10, nie publ., z dnia 2 grudnia 2011 r, III SK 31/11, nie publ.).
W rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów wskazanych w podstawach skargi, uzasadniającego jej oczywistą zasadność. Należy pamiętać, że ustalenia faktyczne i ocena dowodów nie podlegają kontroli kasacyjnej (art. 39813 § 3 k.p.c.), a w świetle tych ustaleń zaskarżony wyrok jest oczywiście uzasadniony. Teza o oczywistej zasadności skargi – wymierzonej wyłącznie w ustalenia – jest zatem chybiona, a innych przyczyn kasacyjnych nie próbowano nawet sformułować.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c.