Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CSK 293/14 AI generated

Supreme Court dismissed cassation appeal for lack of obvious legal error in easement dispute.

Case Number III CSK 293/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by participants M.S.M. and H.S.M. against the lower court's dismissal of their request to establish a necessary way and transmission easement. The appellants argued the second-instance judgment was obviously justified, but the Supreme Court found no such error. The court determined that the lower court's findings were clear and that the alleged violation of free evidence assessment was inadmissible under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; A cassation appeal claiming obvious justification must demonstrate a glaring legal violation visible at first glance without detailed analysis, and alleging a violation of free evidence assessment is inadmissible if the lower court's findings are unambiguous.

Keywords

AI generated
cassation appeal necessary way easement free evidence assessment obvious justification Civil Procedure Code legal error

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
3983 § 3 k.p.c.), należało orzec, jak na wstępie (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3983 § 3 k.p.c.
233 § 1 k.p.c.) jest w ogóle niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.), należało orzec, jak na wstępie (art.
art. 233 § 1 k.p.c.
W tym stanie rzeczy, skoro stawianie w skardze zarzutu naruszenia swobodnej oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.) jest w ogóle niedopuszczalne (art.
art. 3989 § 1 k.p.c
3983 § 3 k.p.c.), należało orzec, jak na wstępie (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 233 § 1 k.p.c
W tym stanie rzeczy, skoro stawianie w skardze zarzutu naruszenia swobodnej oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.) jest w ogóle niedopuszczalne (art.
art. 3983 § 3 k.p.c
233 § 1 k.p.c.) jest w ogóle niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.), należało orzec, jak na wstępie (art.
art. 3989 § 2 k.p.c
3983 § 3 k.p.c.), należało orzec, jak na wstępie (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
I CZ 15/06
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious merit under Civil Procedure Code Article 3989.
II CZ 28/06
Supreme Court dismissed cassation appeal for failure to separately argue admissibility under Civil Procedure Code.
II CSK 460/07
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to provide specific legal argumentation under Civil Procedure Code.
III CSK 110/08
Cassation appeal dismissed for failing to prove obvious legal error without detailed analysis.
III UK 95/10
Polish Supreme Court dismisses appeal for admitting cassation when it challenges factual findings under social insurance law.
III SK 31/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious violation of law prima facie.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 293/14 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku S. P.‎przy uczestnictwie M. S. M., K. F., W. J., J. J., A. S. M., H. S. M., A. B., G. B., I. K. i A. K.‎o ustanowienie drogi koniecznej i służebności przesyłu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 listopada 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników M. S. M. i H. S. M.od postanowienia Sądu Okręgowego w N.‎z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt III Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy w N. oddalił apelację uczestników M. S. M., H. S. M. i A. S. M. od postanowienia z dnia 3 września 2013 r. Sądu Rejonowego w Z. w sprawie o ustanowienie drogi koniecznej i służebności przesyłu.Od wyroku Sądu drugiej instancji uczestnicy M. S. M. i H. S. M. wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżących, że skarga jest oczywiście uzasadniona, powinni oni w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, iż rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona. Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący wykażą, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ., 21 września 2010 r., III UK 95/10, nie publ., z dnia 2 grudnia 2011 r, III SK 31/11, nie publ.).

W rozpoznawanej sprawie nie doszło do takiego naruszenia przepisów wskazanych w podstawach skargi. Ustalenia Sądu drugiej instancji są jednoznaczne; wynika z nich, że zarzucane w skardze kasacyjnej zasiedzenie nie zostało wykazane. W tym stanie rzeczy, skoro stawianie w skardze zarzutu naruszenia swobodnej oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.) jest w ogóle niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.), należało orzec, jak na wstępie (art. 3989 § 2 k.p.c.).