Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CSK 271/14 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error under Art. 3989 § 1 k.p.c.

Case Number III CSK 271/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to admit the cassation appeal filed by a business operator against a lower court's order prohibiting her commercial activity. The appellant argued that the second-instance court failed to perform its supervisory function and that the law was interpreted inconsistently. The court rejected these claims because the appeal lacked a specific argument demonstrating an obvious violation of law visible at first glance, as required by Article 3989 of the Code of Civil Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to demonstrate that the lower court's decision resulted in an obvious violation of law or a breach of fundamental principles of the rule of law.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility obvious violation of law second instance supervision judicial inconsistency Code of Civil Procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Pobieżne stwierdzenie, że w toku postępowania nie została zrealizowana funkcja kontrolna i rozpoznawcza Sądu drugiej instancji nie stanowi przyczyny kasacyjnej wyrażonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Pobieżne stwierdzenie, że w toku postępowania nie została zrealizowana funkcja kontrolna i rozpoznawcza Sądu drugiej instancji nie stanowi przyczyny kasacyjnej wyrażonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Pobieżne stwierdzenie, że w toku postępowania nie została zrealizowana funkcja kontrolna i rozpoznawcza Sądu drugiej instancji nie stanowi przyczyny kasacyjnej wyrażonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Pobieżne stwierdzenie, że w toku postępowania nie została zrealizowana funkcja kontrolna i rozpoznawcza Sądu drugiej instancji nie stanowi przyczyny kasacyjnej wyrażonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
I CZ 15/06
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious merit under Civil Procedure Code Article 3989.
II CZ 28/06
Supreme Court dismissed cassation appeal for failure to separately argue admissibility under Civil Procedure Code.
II CSK 460/07
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to provide specific legal argumentation under Civil Procedure Code.
III CSK 110/08
Cassation appeal dismissed for failing to prove obvious legal error without detailed analysis.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 271/14 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W.‎przy uczestnictwie M. G.‎o orzeczenie zakazu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 listopada 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt XII Ga […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację uczestniczki od postanowienia z dnia 1 sierpnia 2013 r. Sądu Rejonowego w N. w sprawie o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej.Na postanowienie Sądu Okręgowego uczestniczka wniosła skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność, gdyż nie została zrealizowana zarówno funkcja rozpoznawcza, jak i kontrolna Sądu drugiej instancji. Skarżąca podniosła również, że istnieje potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i wywołujące rozbieżności w orzecznictwie sądów.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarżąca powinna w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się „oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona.

Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżąca wykaże, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.). Wniosek skarżącej o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został uzasadniony zbyt ogólnikowo, w sposób nieprowadzący do wykazania jej oczywistej zasadności.

Pobieżne stwierdzenie, że w toku postępowania nie została zrealizowana funkcja kontrolna i rozpoznawcza Sądu drugiej instancji nie stanowi przyczyny kasacyjnej wyrażonej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Nie uzasadnia przyczyny kasacyjnej także teza o rozbieżności; samo powołanie orzeczeń mających wskazywać na rozbieżność judykatury nie jest wystarczające, bez wnikliwej, analitycznej oceny, na czym ta rozbieżność polega oraz z czego ona wynika, a także bez przekonującego wskazania, że rozpoznanie wniesionej skargi spowoduje lub choćby przyczyni się do usunięcia tej rozbieżności.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).[aw]