Supreme Court dismisses appeal for lack of obvious legal error and inadmissible evidence criticism.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the cassation appeal filed by the applicant against the District Court's dismissal of the inheritance dispute. The applicant argued that the District Court failed to review crucial evidence and did not exercise its supervisory function adequately. The Court ruled that the appeal was inadmissible because the complaints concerned the evaluation of evidence rather than a clear legal error, and the lower court's decision met statutory requirements for justification.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 328 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: An appeal is inadmissible if complaints concern the evaluation of evidence, and a cassation claim is obviously unfounded without a glaring legal error apparent at first glance.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 246/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku S. M. przy uczestnictwie K. M. , M. K. i T. M.o dział spadku po A. M.,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowiez dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt II Ca 2554/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznaje adw. K. K. (Kancelaria Adwokacka w K.) od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Krakowie kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset zł) z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Krakowie - w sprawie o dział spadku - oddalił apelację od postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa - Krowodrzy w Krakowie z dnia 16 lipca 2013 r.Od postanowienia Sądu drugiej instancji wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność, gdyż - jak stwierdził - nie została zrealizowana funkcja kontrolna i rozpoznawcza Sądu Okręgowego, który pominął część materiału dowodowego mającego istotne znaczenie dla dokonania ustaleń faktycznych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarżący nie wykazał, że postanowienie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.).
Nie można zatem uznać, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Poza tym, zarzuty zawarte w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej są niedopuszczalne, wynikają bowiem z krytyki ustaleń i oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.).Wbrew zarzutom i twierdzeniem skarżącego, Sąd drugiej instancji w wystarczający sposób zrealizował funkcję kontrolną i rozpoznawczą, a uzasadnienie zaskarżonego postanowienia spełnia wymagania art. 328 § 2 k.p.c. w stopniu pozwalającym na odtworzenie procesu decyzyjnego oraz na poznanie motywów prawnych.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).