Supreme Court dismisses appeal for lack of obvious legal violation, upholding lower court's evidence assessment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the cassation appeal filed by three participants regarding a succession claim, ruling that the lower court's decision was not obviously flawed. The appellants argued for a procedural and substantive legal violation, but the Court found they merely challenged the trial court's detailed evaluation of evidence and expert opinions. Since the Supreme Court lacks jurisdiction to re-evaluate factual findings and expert credibility under Polish law, the appeal was dismissed as lacking the required obviousness.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; The Supreme Court dismisses a cassation appeal if the challenged decision does not exhibit an obvious, glaring violation of law or fundamental principles of the rule of law, as such appeals require a violation visible at first glance without detailed analysis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 239/17 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku E. I.przy uczestnictwie A. R., K. K. i M. M.o stwierdzenie nabycia spadku,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 stycznia 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczek od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. akt II Ca […] odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w K. - w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku - oddalił apelację uczestniczek A. R., K. K. i M. M. od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 25 czerwca 2015 r.Uczestniczki wniosły skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność „z uwagi na fakt oczywistego naruszenia prawa procesowego oraz przepisów prawa materialnego przez Sąd drugiej instancji”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Nie wykazano oczywistej zasadności skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.). jak wielokrotnie wyjaśniał Sąd Najwyższy, ta przyczyna kasacyjna ta zachodzi wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (np. postanowienia z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.).
Tymczasem skarżący kwestionując zaskarżone postanowienie, próbują podważyć ocenę dowodów i ustaleń, które zostały dokonane rzetelnie i szczegółowo omówione.Należy przypomnieć, że sąd ma pełną swobodę przy ocenie dowodów, w tym opinii biegłego, a skarżący opinii złożonej w sprawie skutecznie nie podważyli. Ocena wiarygodności opinii sporządzonej przez biegłego należy do sądu rozpoznającego sprawę (art. 233 § 1 k.p.c.) i nie mieści się w ramach kognicji Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2014 r.
V CSK 125/13, nie publ.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). awjw