Supreme Court dismisses cassation appeal against evidence assessment in boundary dispute as non-legal issue.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the applicant against the Second Instance Court's decision in a boundary dispute. The applicant argued for cassation based on specific legal grounds, but the Court determined the appeal targeted the court's evaluation of evidence rather than a distinct legal question. Since Polish civil procedure mandates free evaluation of evidence without formal grading, the Court ruled that the appeal lacked the necessary legal abstraction required for cassation review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal must raise a strictly legal issue separable from evidence evaluation; appeals challenging the free assessment of evidence are inadmissible as they do not constitute a legal question subject to cassation control.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 239/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku J. L. przy uczestnictwie A. G.o rozgraniczenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Nowym Sączuz dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt III Ca 110/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 11 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Nowym Sączu – w sprawie o rozgraniczenie - oddalił apelację wnioskodawcy i uwzględniając zażalenie uczestnika zmienił zaskarżone postanowienie z dnia 4 lipca 2014 r. Sądu Rejonowego w Nowym Sączu, VII Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą w Muszynie.Od postanowienia Sądu drugiej instancji wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, wskazując na występowanie przyczyn kasacyjnych określonych w art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania musi być zagadnieniem ściśle jurydycznym, dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, „Izba Cywilna” 2009, nr 4, s. 48).
Tymczasem - w istocie - skarga kasacyjna skierowana została przeciwko ustaleniom i ocenie dowodów, które nie podlegają kontroli kasacyjnej (art. art. 3983 § 3 k.p.c.).Sformułowane w skardze zagadnienie prawne nie występuje, oczywiste jest bowiem, że postępowanie sądowe zostało oparte na zasadzie swobodnej oceny dowodów, nieprzewidującej formalnej gradacji mocy dowodów; tę moc, istotność i przydatność ocenia samoistnie sąd meriti.Skarga nie jest też oczywiście uzasadniona. Skarżący nie wykazał, że postanowienie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).