Legislator Case Law & Legislation
III CSK 233/14 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeals in inheritance case for lack of obvious legal error or procedural violation.

Case Number III CSK 233/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected cassation appeals filed by both parties regarding a dispute over inheritance and community property division. The appellant argued for a clear violation of procedural rules, while the respondent claimed evidence was improperly omitted. The court determined that neither party demonstrated an obvious legal error or a fundamental breach of procedure warranting cassation review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is only admissible if it raises a significant legal issue, involves serious doubts in legal interpretation, or constitutes an obvious violation of law; mere assertions of error without specific justification fail to meet the threshold for acceptance.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility obvious legal error inheritance dispute community property division procedural violation threshold

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
381 k.p.c., gdyby nawet nastąpiła, nie jest także oczywista w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów, nie stwierdzając występowania przyczyn kasacyjnych, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art.
Art. 381 k.p.c.
Uczestnik w swojej skardze kasacyjnej wskazał na jej oczywistą zasadność ze względu na naruszenie art. 381 k.p.c. przez pominięcie zgłoszonych w apelacji dowodów.
Art. 520 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art. 520 § 1 w związku z art.
Art. 39821 k.p.c.
520 § 1 w związku z art. 39821 i art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
39821 i art. 391 § 1 k.p.c. [aw]
art. 33 pkt 10 k.r.o
w sprawie o dział spadku i podział majątku wspólnego.Wnioskodawczyni wniosła na postanowienie Sądu Okręgowego skargę kasacyjną, zarzucając błędne zastosowanie przepisu art. 33 pkt 10 k.r.o.
art. 45 § 1 k.r.o
oraz w konsekwencji art. 45 § 1 k.r.o.
art. 381 k.p.c
Uczestnik w swojej skardze kasacyjnej wskazał na jej oczywistą zasadność ze względu na naruszenie art. 381 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
381 k.p.c., gdyby nawet nastąpiła, nie jest także oczywista w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 233/14 POSTANOWIENIE Dnia 15 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku B. E.‎przy uczestnictwie M. S. i S. E.‎o dział spadku i podział majątku wspólnego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika S. E. oraz skargi kasacyjnej wnioskodawczyni B. E. i uczestniczki M. S.od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 7 listopada 2013 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania oraz oddala wnioski skarżących o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 7 listopada 2013 r. Sąd Okręgowy w K. zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 16 kwietnia 2012 r. w sprawie o dział spadku i podział majątku wspólnego.Wnioskodawczyni wniosła na postanowienie Sądu Okręgowego skargę kasacyjną, zarzucając błędne zastosowanie przepisu art. 33 pkt 10 k.r.o. oraz w konsekwencji art. 45 § 1 k.r.o. w odniesieniu do składnika majątku wspólnego. Uczestnik w swojej skardze kasacyjnej wskazał na jej oczywistą zasadność ze względu na naruszenie art. 381 k.p.c. przez pominięcie zgłoszonych w apelacji dowodów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżących, iż skarga jest oczywiście uzasadniona, powinni w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona.

Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący wykażą, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności prowadzenia bardziej szczegółowej analizy (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ., 21 września 2010 r. nie publ.).Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej wnioskodawczyni nie konkretyzuje, która z przyczyn kasacyjnych występuj.

Odwołując się tylko do podstaw skargi skarżąca nie podjęła nawet próby wykazania „oczywistej” zasadności skargi i wskazała na „zwykłe” naruszenie prawa, które nie stanowią przyczyny kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 k.p.c.Odnosząc się zaś do skargi kasacyjnej uczestnika stwierdzić należy, że wnioskowi złożonemu w apelacji - o przeprowadzeniu dowodów - nie towarzyszyło uzasadnienie, iż powołanie tych dowodów w pierwszej instancji było niemożliwe albo że potrzeba ich powołania wynikła po wydaniu zaskarżonego postanowienia.

Obraza art. 381 k.p.c., gdyby nawet nastąpiła, nie jest także oczywista w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Z tych względów, nie stwierdzając występowania przyczyn kasacyjnych, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art. 520 § 1 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. [aw]