Supreme Court dismisses cassation appeal for inheritance acquisition due to lack of obvious merit and legal issues.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a participant against a lower court's decision on inheritance acquisition. The appellant argued the lower ruling violated procedural standards and required deep legal interpretation of inheritance statutes. The court rejected this, noting the appeal's 20-page justification contradicted the requirement for obvious merit and that cited legal issues were merely repetitive rather than substantive.
Legislator headnote
AI generatedArt. 328 § 2 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is not obviously justified if its reasoning is complex and lengthy, and legal issues raised must be strictly juridical and free from controversies regarding fact-finding or evidence evaluation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 232/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku M. W. J.przy uczestnictwie K. T.o stwierdzenie nabycia spadku,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego w K.z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwotę 480 zł (czterysta osiemdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 16 lipca 2015 r.Uczestnik wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność, gdyż zaskarżone orzeczenie nie spełnia standardów określonych w art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 oraz narusza liczne przepisy postępowania. Ponadto skarżący wskazał na występowanie w sprawie zagadnień prawnych i potrzeby wykładni art. 948 i 952 § 1 k.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarżący podniósł, że skarga jest oczywiście uzasadniona, co zgodnie z ugruntowanym od wielu lat stanowiskiem judykatury i doktryny oznacza, iż jest uzasadniona w sposób ewidentny, niewątpliwy, „na pierwszy rzut oka” i przez to niewymagający pogłębionej analizy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ.).Konstrukcja skargi przeczy tej tezie, gdyż jej uzasadnienie liczy około 20 stron, co podważa „oczywistą zasadność” skargi, skoro niezbędny był tak długi i skomplikowany wywód (por. np. postanowienie z dnia 18 grudnia 2013 r., III CSK 311/13, OSNC 2014, nr 7-8, poz. 83).
Poza tym skarżący wskazał na liczne „zagadnienia prawne”, które – w wypadku oczywistej zasadności skargi – w ogóle nie mogą występować, wymagają one bowiem pogłębionej i szerokiej analizy prawniczej. Niezależnie od tego wskazane „zagadnienia” to tylko swoiste „przetworzenie” podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. Tymczasem – zgodnie z judykaturą – zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., musi mieć charakter istotny i być zagadnieniem ściśle jurydycznym, dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń lub oceny dowodów (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08 „Izba Cywilna” 2009, nr 4 s. 47, z dnia 11 września 2014 r.
V CSK 66/14, nie publ.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 13 § 2, art. 391 § 1 i art. 39321 k.p.c. aj