Supreme Court dismisses cassation appeal due to missing structural elements in the complaint under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal because the complaint lacked mandatory structural elements required by the Civil Procedure Code. The appellant failed to specify whether the appealed judgment was challenged in whole or in part, a requirement that cannot be remedied. Consequently, the court ruled the complaint inadmissible as it did not meet the formal criteria for a valid cassation petition.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 1, 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation complaint must explicitly state whether the challenged judgment is appealed in whole or in part; failure to specify this structural element renders the complaint inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 149/19 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Państwowego Biura […] w S. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta K.o ustalenie opłaty z tytułu użytkowania wieczystego,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 czerwca 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Powód - Przedsiębiorstwo Państwowe Biuro […] w S. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…), uwzględniającego częściowo apelację skarżącego w sprawie o ustalenie opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Wyrok ten został zaskarżony w całości, a we wniosku skargi wniesiono „o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) i przekazanie sprawy temuż Sądowi do ponownego rozpoznania (…)”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna, jako obarczona nieusuwalnym brakiem konstrukcyjnym, podlegała odrzuceniu.Stosownie do art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in. oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3).
Elementy te mają dla skargi charakter konstrukcyjny, a ich brak nie podlega uzupełnieniu. Wynika to z porównania treści art. 3986 § 2 k.p.c. in medio oraz art. 3986 § 1 k.p.c. Tylko drugi z przywołanych przepisów dopuszcza sanowanie określonych braków skargi kasacyjnej; nie dotyczy to jednak wymienionych na wstępie elementów konstrukcyjnych.Konieczność sprecyzowania zakresu żądanego uchylenia lub zmiany orzeczenia Sądu II instancji dotyczy każdego wniosku skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2018 r., I CZ 47/18), za niepełny należy więc uznać wniosek „o uchylenie zaskarżonego wyroku” bez wskazania, czy uchylenie to ma nastąpić w całości czy w określonej (a jeśli tak - w jakiej) części.
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa okoliczność ta czyni skargę niedopuszczalną (postanowienia Sądu Najwyższego z 6 sierpnia 2014 r., V CSK 24/14 oraz z 20 lutego 2015 r., V CSK 427/14).Skarżący, wbrew treści art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., nie oznaczył zakresu wnioskowanego uchylenia wyroku, mimo że z uwagi na treść rozstrzygnięcia, odnoszącą się do bliżej określonych świadczeń pieniężnych, możliwe było wnioskowanie o uchylenie tego wyroku w różnych zakresach. Jednocześnie treść wniosku pominiętego przez stronę skarżącą nie mogła być przedmiotem samodzielnych ustaleń Sądu.
W szczególności wniosek o „uchylenie zaskarżonego wyroku” nie powinien być ani utożsamiany z żądaniem uchylenia orzeczenia w całości, ani uzupełniany założeniem Sądu, że zakres żądanego uchylenia odpowiada wskazanemu przez stronę zakresowi zaskarżenia orzeczenia skargą kasacyjną. Określenie zakresu zaskarżenia oraz wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia stanowi bowiem przedmiot odrębnych wymagań formalnych skargi, co oznacza, że strona powinna w obu tych kwestiach odrębnie sformułować własne stanowisko.Spełnienie analizowanych wymagań nie może być uznane za nadmiernie skomplikowane lub kłopotliwe: i z tej przyczyny, że wszystkie elementy konstrukcyjne, niepodlegające czynnościom zmierzającym do usunięcia braków, są klarownie wyliczone w art. 3984 § 1 k.p.c., i z powodu obowiązującego w postępowaniu kasacyjnym obowiązkowego zastępstwa stron przez profesjonalnych prawników, zasadniczo adwokatów lub radców prawnych.Stosownie do art. 3986 § 2 in medio k.p.c. skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu już na etapie badania jej przez Sąd II instancji.
Wobec nieodrzucenia tej skargi, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 i art. 3982 § 1 k.p.c. orzeczono, jak w sentencji postanowienia. Nie rozstrzygnięto o zasądzeniu od skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego, gdyż złożony w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosek o zasądzenie tych kosztów został związany („a nadto wnoszę o”) z przypadkami odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie oddalenia skargi kasacyjnej.Z uwagi na powyższe orzeczono, jak w sentencji postanowienia. jw