Legislator Case Law & Legislation
III CSK 136/14 AI generated

Supreme Court dismisses appeal claiming obvious merit, ruling it lacks legal significance.

Case Number III CSK 136/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the State's cassation appeal against the lower court's judgment. The appellant argued that the second instance court incorrectly applied the doctrine of abuse of rights under Article 5 of the Civil Code. The court determined that the appellant failed to demonstrate the appeal was obviously meritorious, as the arguments were merely polemical rather than showing a glaring legal error.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is only accepted if it raises a significant legal issue or is obviously meritorious; mere disagreement with the lower court's application of general clauses like Article 5 of the Civil Code does not constitute obvious merit.

Keywords

AI generated
cassation appeal obviously meritorious abuse of rights Civil Code Article 5 legal significance

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art.
Art. 98 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 98 w związku z art.
Art. 3982 § 1 k.p.c.
98 w związku z art. 39821 i 391 § 1 k.p.c.[aw]
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 5 k.c.
Według skarżącego, nie było jakichkolwiek podstaw do zastosowania przez Sąd drugiej instancji instytucji nadużycia prawa podmiotowego (art. 5 k.c.).
art. 5 k.c
Według skarżącego, nie było jakichkolwiek podstaw do zastosowania przez Sąd drugiej instancji instytucji nadużycia prawa podmiotowego (art. 5 k.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 136/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Ministra Skarbu Państwa‎przeciwko S. K., I. Ł., A. Ł., G. Ł. i S. S.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 29 maja 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od Skarbu Państwa - Ministra Skarbu Państwa na rzecz pozwanych S. K. i S. S. kwoty po 3600 zł (trzy tysiące sześćset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Powód Skarb Państwa reprezentowany przez Ministra Skarbu Państwa wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 maja 2013 r., wskazując na jej oczywistą zasadność. Według skarżącego, nie było jakichkolwiek podstaw do zastosowania przez Sąd drugiej instancji instytucji nadużycia prawa podmiotowego (art. 5 k.c.). Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącego, że skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien on w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona. Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący wykaże, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie publ., 21 września 2010 r., III UK 95/10, nie publ. i z dnia 2 grudnia 2011 r, III SK 31/11, nie publ.).

W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał oczywistej zasadności skargi, a jego zarzuty mają charakter polemiczny i zmierzają wyłącznie do narzucenia własnego poglądu. Poza tym stosowanie klauzul generalnych, a zwłaszcza art. 5 k.c., to domena sądów meriti. Kontrola kasacyjna może mieć miejsce w szczególnie wyjątkowych sytuacjach, a taka w niniejszej sprawie nie występuje. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygając na podstawie art. 98 w związku z art. 39821 i 391 § 1 k.p.c.[aw]