Plaintiffs' cassation appeal dismissed for failing to prove obvious error; court rejected argument challenging evidence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiffs' cassation appeal against the appellate court's judgment in a debt recovery case. Plaintiffs argued the lower court's findings were obviously erroneous, but the court held that merely criticizing evidence does not meet the high threshold for obvious error. Consequently, the appeal was rejected, and the plaintiffs were ordered to pay the defendant's litigation costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if obviously justified by a glaring violation of law or fundamental principles, which must be evident without detailed analysis; mere criticism of evidence or factual findings does not satisfy this requirement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 13/18 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa J.D. i J.D.przeciwko ,,W...” S.A. w K.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 maja 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w K.z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt I ACa […]/17, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powodów na rzecz strony pozwanej kwotę 5400 zł (pięć tysięcy czterysta zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2017 r. Sąd Apelacyjny w K. w sprawie o zapłatę oddalił apelację powodów od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 grudnia 2016 r.Powodowie wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli jest ona oczywiście uzasadniona. Jeżeli skarżący wskazuje tę właśnie przesłankę, to powinien on w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość” i przedstawić argumenty wykazujące, iż rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona.
Wymaganie to jest spełnione, gdy skarżący wykaże, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na „pierwszy rzut oka”, bez konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2006 r., I CZ 15/06, nie publ., z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ., z dnia 29 listopada 2007 r., II CSK 460/07, nie publ., z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08 nie publ., 21 września 2010 r., III UK 95/10, nie publ., i z dnia 2 grudnia 2011 r., III SK 31/11, nie publ.).
Podniesiona w skardze przyczyna kasacyjna nie została wykazana, a skarżący nie podjął nawet próby przekonania Sądu Najwyższego, że zaskarżony wyrok jest oczywiście błędny, co nie tylko zdaniem skarżącego jest widoczne prima facie, w związku z czym musi być wzruszony. Tymczasem skarżący skupił się na krytyce i podważaniu ustaleń oraz oceny dowodów, co nie prowadzi do wykazania oczywistej zasadności skargi, zwłaszcza że jest w postępowaniu kasacyjnym w ogóle niedopuszczalne (art. 3983 § 3 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.jw ał