Legislator Case Law & Legislation
III CNP 6/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for annulment due to failure to prove damage under Civil Procedure Code.

Case Number III CNP 6/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal filed by spouses B. against a final ruling denying acquisition of property by prescription. The appellants argued that the lower court incorrectly interpreted Article 172 of the Civil Code regarding ownership acquisition. The court rejected the claim because the appellants failed to substantiate any damage or loss resulting from the final decision, which is a mandatory requirement for such an appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for annulment of a final judgment is admissible only if the appellant proves that the judgment caused them damage, as failure to establish this loss renders the appeal inadmissible.

Keywords

AI generated
appeal for annulment final judgment proof of damage acquisition by prescription Civil Procedure Code admissibility requirements substantiation of loss

Cited Legislation

AI generated
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
Nie jest także spełnieniem wymagania z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. stwierdzenie
Art. 243 k.p.c.
dowodowym (art. 243 k.p.c.) (por.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Art. 172 k.c.
niezgodnego z prawem z uwagi na naruszenie prawa materialnego tj. art. 172 k.c.
art. 172 k.c
niezgodnego z prawem z uwagi na naruszenie prawa materialnego tj. art. 172 k.c.
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c.
art. 243 k.p.c
dowodowym (art. 243 k.p.c.) (por.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
Nie jest także spełnieniem wymagania z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CNP 6/07

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper

w sprawie z wniosku E. S.

przy uczestnictwie R. B. i in. , o nabycie własności nieruchomości przez

zasiedzenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2007 r.,

na skutek skargi uczestników R. i A. małżonków B.

o stwierdzenie niezgodności z prawem,

prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 30 grudnia 2005 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2005 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił

apelację uczestnika postępowania R. B. od postanowienia Sądu Rejonowego w S.

z dnia 9 maja 2005 r. w sprawie o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości

przez zasiedzenie.

Postanowienie Sądu Okręgowego uczestnicy R. i A. małżonkowie B.

zaskarżyli skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia. Wnieśli o uchylenie wskazanego postanowienia w całości jako

niezgodnego z prawem z uwagi na naruszenie prawa materialnego tj. art. 172 k.c.

poprzez jego błędną wy kład nie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego

orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego

względu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek

uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza

złożenie przez skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła –

ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru - oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia.

W tym celu skarżący może powoływać i przedstawiać zarówno dowody, jak i inne

środki, niespełniające wymagań wynikających z przepisów o postępowaniu

dowodowym (art. 243 k.p.c.) (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05. OSNC 2006/1/16 oraz z dnia 23 września 2005 r..

III CNP 5/05. niepubl.).

Skarżący R. i A. małżonkowie B. nie wskazali, że związana z zaskarżonym

orzeczeniem szkoda powstała. Nie uprawdopodobnili ani rozmiaru poniesionych

szkód, ani też nie wykazali ich związku z wydaniem kwestionowanego orzeczenia.

Nie jest także spełnieniem wymagania z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. stwierdzenie

skarżącego, że została mu wyrządzona szkoda, gdyż nieruchomość objęta

wnioskiem traktowana była przezeń jako jego wyłączna własność.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 424 8

§ 1 k.p.c. w związku z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).

jz