Legislator Case Law & Legislation
II CSK 672/10 AI generated

Cassation appeal dismissed as inadmissible because the disputed amount in the joint property division case did not exceed 150,000 PLN.

Case Number II CSK 672/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Hubert B. regarding a joint property division case. The applicant argued that the disputed value exceeded the statutory threshold, but the Court determined the actual subject of the appeal was only the reimbursement of personal expenses and credit settlement, totaling approximately 114,275 PLN. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible because the value of the disputed matter did not meet the minimum requirement of 150,000 PLN under Article 5191 § 2 of the Code of Civil Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 5191 § 2 k.p.c.; Art. 3986 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.: In joint property division cases, a cassation appeal is inadmissible if the value of the specific disputed interest or claim does not reach 150,000 PLN, regardless of the total asset value.

Keywords

AI generated
joint property division cassation appeal admissibility value of disputed matter Code of Civil Procedure reimbursement of expenses credit settlement inadmissible appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 5191 § 2 k.p.c.
(art. 5191 § 2 k.p.c.). W skardze kasacyjnej wnioskodawca wskazał, że wartość
Art. 3986 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
niedopuszczalna na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
art. 5191 § 2 k.p.c
(art. 5191 § 2 k.p.c.). W skardze kasacyjnej wnioskodawca wskazał, że wartość
art. 13 § 2 k.p.c
niedopuszczalna na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
III CZ 88/06
Supreme Court dismisses appeal when cassation claim value is lower than statutory threshold. The court rejects the applicant's inflated valuation. The court determines the claim value is binding only for the first instance. The court holds that the Supreme Court may verify the claimed value independently. The court rules that the Supreme Court is not bound by the parties' valuation. The court concludes that the appeal was inadmissible due to insufficient value. The court emphasizes that the Supreme Court must verify the claim value. The court notes that the Supreme Court can ignore procedural value rules. The court states that the Supreme Court has independent authority. The court affirms that the Supreme Court is not bound by lower court valuations.
IV CSK 120/07
Cassation appeal dismissed because the disputed value in the inheritance partition was below the statutory threshold. The court rejected the claim as inadmissible under civil procedure law. The appeal was rejected because the value of the disputed portion did not exceed the statutory limit.
IV CZ 53/08
Supreme Court dismisses cassation appeal in partition suit due to insufficient value of disputed subject matter under Civil Procedure Code.
V CSK 136/08
Cassation appeal dismissed because property value for co-ownership termination is only the claimant's share, not the whole property.
IV CSK 107/09
Supreme Court dismisses appeal in joint property division where disputed value falls below 50,000 PLN threshold. Appeal rejected due to insufficient value of contested interest. Court clarifies valuation rules for joint property division appeals. Appeal dismissed because disputed value under 50,000 PLN threshold. Court clarifies valuation rules for joint property division appeals.
II CZ 38/10
Supreme Court dismisses cassation appeal in joint property division case where disputed value falls below statutory 150,000 zł threshold.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 672/10

POSTANOWIENIE

Dnia 26 maja 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk

w sprawie z wniosku Huberta B.

przy uczestnictwie Moniki B.

o podział majątku wspólnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 maja 2011 r.,

na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego

z dnia 28 lipca 2010 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wnioskodawca Hubert B. zaskarżył skargą kasacyjną postanowienie Sądu

Okręgowego z dnia 28 lipca 2010 r., którym, po rozpoznaniu apelacji wnioskodawcy

w sprawie o podział majątku wspólnego, zmieniono zaskarżone postanowienie

Sądu Rejonowego z dnia 15 marca 2010 r. w ten sposób, że podwyższono wartość

nakładów z pkt II do kwoty 56.698,12 zł, wartość nakładów z pkt III obniżono do

kwoty 13.412,28 zł, wysokość spłaty z pkt V obniżono do kwoty 100.518,94 zł,

wysokość drugiej raty z pkt VI obniżono do kwoty 35.000, a trzeciej raty z pkt VI do

kwoty 35.518,94 zł oraz oddalono apelację w pozostałej części. Skargą kasacyjną

zaskarżono

postanowienie

w

części

oddalającej

apelację

wnioskodawcy.

Wnioskodawca wniósł o uchylenie postanowienia w zaskarżonej części i

przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi

Okręgowemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie o podział majątku wspólnego skarga kasacyjna jest dopuszczalna

wówczas, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi przynajmniej 150.000 zł

(art. 5191 § 2 k.p.c.). W skardze kasacyjnej wnioskodawca wskazał, że wartość

przedmiotu zaskarżenia wynosi 251.137 zł, tj. kwotę równą wartości przedmiotu

zaskarżenia

podanej

w

apelacji

wnioskodawcy

od

postanowienia

Sądu

Rejonowego. Podana wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji, a następnie

w skardze

kasacyjnej,

stanowiła

równowartość,

ustalonej

w

punkcie

V postanowienia Sądu Rejonowego, wartości składników majątku wspólnego

podlegającego podziałowi (ekspektatywy odrębnej własności lokalu mieszkalnego

oraz ruchomości). Przedmiot zaskarżenia skargi kasacyjnej nie odnosi się ani do

ustalonych składników majątkowych, ani sposobu ich podziału, a jedynie dotyczy

rozliczenia nakładów dokonanych przez wnioskodawcę z majątku osobistego na

majątek wspólny oraz rozliczenia między stronami wysokości kredytu zaciągniętego

na uzyskanie ekspektatywy odrębnej własności lokalu mieszkalnego położonego

przy ul.Ś. Odnośnie do - zarzucanego w skardze kasacyjnej - wadliwego rozliczenia

nakładów z majątku osobistego na majątek wspólny w uzasadnieniu skargi podano,

że Sąd Okręgowy ustalił wartość tych nakładów na kwotę 43.173,80 zł, zamiast,

prawidłowo, na kwotę 94.725 zł, stanowiącą 42% kwoty 225.538 zł ustalonej

wartości ekspektatywy lokalu mieszkalnego. Natomiast wartość nieuwzględnionego

kredytu wynosiła na dzień 17 września 2009 r. kwotę 64.249,11 zł i 62.723,22 zł (po

uwzględnieniu kolejnych jego spłat dokonanych przez wnioskodawcę).

Uwzględniając powyższe spór dotyczy jedynie kwoty 114.274,42 zł

stanowiącej sumę kwot 62.723,22 zł oraz 51.551,20 zł (stanowiącej różnicę

pomiędzy kwotami: 94.725 zł i 43.173,80 zł). Z tego względu prawidłowa wartość

przedmiotu zaskarżenia, którego dotyczy skarga kasacyjna, wynosi kwotę 114.275

zł. W orzecznictwie Sądu Najwyższego za utrwalone należy bowiem uznać

stanowisko, że w sprawach o podział majątku wspólnego, czy o dział spadku,

w razie zaskarżenia postanowienia co do istoty sprawy, wartość przedmiotu

zaskarżenia wyznacza z reguły nie wartość dzielonego majątku, ale wartość

konkretnego interesu (roszczenia, żądania) lub składnika majątkowego, którego

środek odwoławczy dotyczy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

15 grudnia 2006 r., III CZ 88/06, Lex nr 610089, z dnia 30 maja 2007 r., IV CSK

120/07, Lex nr 347347, z dnia 24 lipca 2008 r., IV CZ 53/08, Lex nr 447655, z dnia

11 sierpnia 2008 r., V CSK 136/08, Lex nr 658209, z dnia 3 czerwca 2009 r.,

IV CSK 107/09, Lex nr 512006 oraz z dnia 6 maja 2010 r., II CZ 38/10, Lex

nr 585774).

Sąd Najwyższy nie jest związany wartością przedmiotu zaskarżenia podaną

w skardze kasacyjnej i która nie została sprawdzona przez sąd odwoławczy.

W konsekwencji skarga kasacyjna wnioskodawcy, której wartość przedmiotu

zaskarżenia nie przekracza kwoty wymaganej w art. 519 1 § 2 k.p.c. dla skargi

kasacyjnej w sprawie o podział majątku wspólnego, podlegała odrzuceniu jako

niedopuszczalna na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

jz