Supreme Court dismisses appeal in inheritance partition case where disputed value is under 150,000 PLN threshold.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the cassation appeal filed by E. K. against a second-instance court order regarding an inheritance partition. The applicant argued for the right to appeal, but the court found the disputed value to be 136,261.34 PLN, which falls below the statutory 150,000 PLN threshold for appeals in inheritance matters. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible because the financial interest involved did not meet the minimum value requirement for such proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c. The right to file a cassation appeal against a second-instance decision in an inheritance partition case is excluded if the value of the subject matter is lower than 150,000 PLN, calculated based on the specific financial interest of the appellant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 671/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z wniosku E. K.przy uczestnictwie B. K.o dział spadku,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w S.z dnia 5 czerwca 2013 r., sygn. akt I Ca (…), odrzuca skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Stosownie do art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje od postanowienia Sądu drugiej instancji wydanego w sprawie o dział spadku, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150.000 zł. W rozpatrywanej sprawie skarżący wskazywał we wniosku o wszczęcie postępowania, w apelacji oraz skardze kasacyjnej, że wartość przedmiotu sprawy oraz następnie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 136.261,34 zł. Skutkuje to odrzuceniem wniesionej skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej na podstawie art. 3986 § 2 i 3 w związku z art.13 § 2 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego konsekwentnie przyjmuje się, że interesy majątkowe poszczególnych uczestników postępowania ograniczają się do wysokości przysługujących im udziałów w poddawanym podziałowi majątku, stąd wartością przedmiotu zaskarżenia - nawet wówczas, gdy orzeczenie zaskarżono w całości - jest wartość konkretnego interesu (roszczenia, żądania) lub składnika majątkowego, którego środek odwoławczy dotyczy i z reguły nie może przekraczać wartości udziału należącego do uczestnika (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 2009 r.
IV CSK 107/09, z dnia 15 grudnia 2006 r., III CZ 88/06, z dnia 24 lipca 2008 r., IV CZ 53/08, z dnia 6 maja 2010 r., II CZ 38/10, z dnia 1 czerwca 2011 r., II CZ 27/11 - niepubl.). W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.